Ροή ειδήσεων

Σαν σήμερα 21 Απρίλη 1804 η μάχη των Σουλιωτών στο Σέλτσο - Του Σωτήρη Λ. Δημητρίου





Ξεκληρίστηκαν οι φάρες των Κουτσονικαίων και Μποτσαραίων στο Σέλτσο

Στο Σέλτσο την 21 Απρίλη του 1804 μετά από τρίμηνη πολιορκία και προδοσία του Γιώργου Κύργιου, ανιψιού του Ζίκου Μίχου -του είχε υποσχεθεί ο Αλή Πασάς το αρματολίκι της Λάκκας εάν τους βοηθούσε να πάρουν το μοναστήρι- μία ομάδα από 3.000 Τουρκαλβανούς και άλλους 1.200 εφεδρικούς Αλβανούς εξουδετέρωσε την αντίσταση του Φυλακίου «Προφήτης Ηλίας» που βρισκόταν πάνω από τη Μονή Σέλτσου και εισέβαλε στο χώρο του μοναστηριού. Στη φονική και άνιση μάχη που επακολούθησε και γενικεύτηκε με την προσθήκη και άλλων Τουρκαλβανών, άλλοι Σουλιώτες σκοτώθηκαν, άλλοι αιχμαλωτίσθηκαν -όπως ο Νότης Μπότσαρης, η γυναίκα του Χριστίνα και τα παιδιά του Κίτσου Μπότσαρη, Κώστας, Δέσποινα και Αγγελική- και άλλοι, κυρίως γυναικόπαιδα για να μην πέσουν στα χέρια των εχθρών γκρεμίστηκαν σε βάραθρο 300 μέτρων, αφήνοντας τα κορμιά τους στον Ασπροπόταμο, αναδεικνύοντας έτσι το μοναστήρι του Σέλτσου σε νέο Ζάλογγο. Σ' αυτούς που προτίμησαν να πνιγούν παρά να αιχμαλωτιστούν από τους Τούρκους ήταν και η όμορφη 19χρονη Λένη Μπότσαρη, κόρη του Κίτσου (μερικοί υποστηρίζουν πως πρόκειται για την 21χρονη Ελένη Μπότσαρη, κόρη του Νότη και ανιψιά του Κίτσου Μπότσαρη) για τον ηρωισμό και την αυτοθυσία της οποίας γράφτηκαν πολλά δημοτικά τραγούδια.

Το σημείο στο οποίο πήδησε η Λένω Μπότσαρη στον Αχελώο, έμεινε στην ιστορία ως «το πήδημα της καπετάνισσας».

Ο Κίτσος Μπότσαρης με το γιο του Μάρκο πολέμησαν τον εχθρό, γλίτωσαν σε μια σπηλιά κρυμμένοι -γνωστή στην περιοχή ως «η Σπηλιά του Κίτσου Μπότσαρη»- και μετά από πολλές περιπέτειες έφθασαν στην Πάργα όπου βρίσκονταν και οι άλλοι Σουλιώτες.

Ο τελικός απολογισμός από τη μάχη του Σέλτσου και το χαλασμό των Μποτσαραίων ήταν η διάσωση μόνο 80 Σουλιωτών από τους οποίους οι 65 - σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες 54- πέρασαν τον Αχελώο σε διάφορα σημεία και κατέφυγαν στ' Άγραφα.

Το Σέλτσο κλείνει την τριλογία των θυσιών των Σουλιωτών μακριά από το Κακοσούλι (Ζάλογγο - Ρηνιάσσα - Σέλτσο) που ακολούθησε μετά την συνθηκολόγηση του 1803. Σαν ένα άλλο Ζάλογγο, πιο οδυνηρό όμως από χαμένες ανθρώπινες ψυχές μαρτυρεί ότι ο τόπος ούτε δίνει ούτε αφαιρεί την ανδρεία.

Οι διασωθέντες της οικογένειας Κουτσονίκα και Μπότσαρη στην μονή Σέλτσο ήταν οι εξής:

Κουτσονίκας Γεώργιος, ξάδελφος του γέρο Κουτσονίκα που τράβηξε μετά για Τυμφρηστό, Κίτσος Μπότσαρης, Μάρκος Μπότσαρης, Γιωταινα του Πανταζη, Φλοκας, Λιοντάρης Παλάσκας, Κωνσταντής Φωτομάρας, Βανακας που ακολούθησε στο Μεσολόγγι, γλύτωσε στην έξοδο και μετά γύρισε στο χωριό του την Βρεστενιτσα, είχε μεγάλη αγάπη στον Μάρκο Μπότσαρη, για αυτό και το παιδί του το έβγαλε «Μάρκο Μπότσαρη».

Κάποιες άλλες ακόμη γυναίκες με τα μικρά παιδία τις πιάσανε αιχμάλωτες και τις πήγανε στα Γιάννενα, με παρέμβαση των πρόκριτων χριστιανών και μουσουλμάνων μετά από 20 ήμερες τις αφήκανε ελεύθερες, μια από αυτές ήταν η μάνα με τα δύο μικρά παιδιά τότε, Λάμπρο και Νάση Κουτσονίκα....ήρωες αργότερα της ελληνικής επανάστασης και ξαδέρφια του Μάρκο Μπότσαρη. 


 

thespro.gr Designed by Templateism.com Copyright © 2014

Εικόνες θέματος από Bim. Από το Blogger.