.webp)
Δήμος Σουλίου: Δύο αυτοκίνητα με απευθείας ανάθεση και έκπτωση μόλις 1 ευρώ
Με τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης προχωρά ο Δήμος Σουλίου στην προμήθεια δύο αυτοκινήτων, συνολικού ποσού 36.951 ευρώ με ΦΠΑ, (κόστος χωρίς ΦΠΑ: 29.800€ στο όριο δηλαδή της ανάθεσης) σύμφωνα με την απόφαση 436/2026 που υπογράφει ο δήμαρχος Σουλίου, Αθανάσιος Ντάνης και με πρόσκληση για προσφορά που απευθύνθηκε σε έναν και μόνο προμηθευτή.
Η σχετική μελέτη της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών, Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας είχε ενδεικτικό προϋπολογισμό 36.952 ευρώ με ΦΠΑ, ενώ η προσφορά που έγινε δεκτή ανέρχεται σε 36.951 ευρώ. Δηλαδή, η τελική τιμή είναι μειωμένη μόλις κατά 1 ευρώ από τον αρχικό προϋπολογισμό.
Η ανάθεση έγινε στην εταιρεία Κ. Κουλούρας Α.Ε., με έδρα το 8ο χλμ. Εθνικής Οδού Ιωαννίνων – Αθηνών.
Το ακόμη πιο προβληματικό στοιχείο είναι ότι η πρόσκληση για την υποβολή προσφοράς δεν φαίνεται να στάλθηκε σε περισσότερους οικονομικούς φορείς, ώστε να υπάρξει σύγκριση τιμών.
Στο έγγραφο της πρόσκλησης αναγράφεται ως μοναδικός αποδέκτης η AYTOLINEA Α.Ε., στην οποία ζητήθηκε να καταθέσει προσφορά έως τις 29 Απριλίου 2026.
Η επιλογή αυτή προκαλεί εύλογο προβληματισμό και το ζήτημα που προκύπτει δεν είναι μόνο τυπικό, αλλά κυρίως ουσιαστικό και πολιτικό.
Ακόμη κι αν η απευθείας ανάθεση προβλέπεται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, η επιλογή της σε μια προμήθεια σχεδόν 37.000 ευρώ δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το αν ο Δήμος εξάντλησε κάθε δυνατότητα ώστε να πετύχει την καλύτερη δυνατή τιμή για τους δημότες.
Σε μια αγορά όπως αυτή των αυτοκινήτων, όπου υπάρχουν πολλές αντιπροσωπείες, προμηθευτές και διαθέσιμα μοντέλα, θα ήταν εύλογο να αναζητηθούν περισσότερες προσφορές, ώστε να υπάρξει πραγματική σύγκριση τιμών και όρων.
Αντί αυτού, η τελική προσφορά εμφανίζεται σχεδόν ταυτόσημη με τον ενδεικτικό προϋπολογισμό, γεγονός που δεν πείθει ότι υπήρξε ουσιαστικός ανταγωνισμός προς όφελος του Δήμου.
Η απευθείας ανάθεση μπορεί να είναι νόμιμο εργαλείο, αλλά δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εύκολη λύση, ειδικά όταν πρόκειται για χρήματα των δημοτών.
Η διοίκηση ενός Δήμου οφείλει όχι μόνο να τηρεί τον νόμο, αλλά και να αποδεικνύει στην πράξη ότι αναζητά τη συμφερότερη λύση, με διαφάνεια, σύγκριση και πραγματική οικονομία.
Ειδικά σε μια περίοδο που οι Δήμοι επικαλούνται συχνά οικονομικές δυσκολίες, κάθε ευρώ πρέπει να αξιοποιείται με προσοχή.
Γιατί όταν η πρόσκληση στέλνεται σε έναν μόνο προμηθευτή και η τελική προσφορά είναι μόλις 1 ευρώ χαμηλότερη από τον προϋπολογισμό, τότε το ερώτημα είναι απλό και απολύτως δικαιολογημένο: αναζητήθηκε πράγματι η πιο συμφέρουσα τιμή ή απλώς επιλέχθηκε η πιο βολική διαδικασία;