.webp)
Ώρες κοινής ησυχίας και στην παραλία – Λίγο πιο χαμηλά, γίνεται;
Γράφει η Χριστίνα Ευαγγέλου
Το καλοκαίρι, η παραλία είναι ίσως ο πιο δημοκρατικός χώρος που διαθέτουμε. Άλλος πηγαίνει για μπάνιο, άλλος για να διαβάσει, άλλος για να κοιμηθεί κάτω από την ομπρέλα και άλλος για να κοιτάζει τη θάλασσα, προσπαθώντας να ξεχάσει για λίγο λογαριασμούς, δουλειές και υποχρεώσεις.
Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι που πηγαίνουν στην παραλία αποφασισμένοι να ενημερώσουν ολόκληρη την ακτογραμμή για τα προσωπικά τους.
Έτσι, την ώρα που ο διπλανός προσπαθεί να χαλαρώσει, μια οικογενειακή διαφωνία μπορεί να ξεκινήσει δίπλα του σε πλήρη ένταση. Η σύζυγος φωνάζει στον σύζυγο, ο σύζυγος απαντά ακόμη δυνατότερα, τα παιδιά συμμετέχουν χωρίς να γνωρίζουν ακριβώς το θέμα και, μέσα σε λίγα λεπτά, όλοι οι λουόμενοι έχουν αποκτήσει άποψη για το ποιος ξέχασε τα τάπερ, ποιος δεν έβαλε βενζίνη και ποιος δεν βοηθά ποτέ στο σπίτι.
Δεν πρόκειται για θέμα φύλου. Υπάρχουν γυναίκες που πραγματοποιούν τηλεφωνικές συνομιλίες σαν να απευθύνονται σε συγκέντρωση στην πλατεία και άνδρες που θεωρούν ότι κάθε αθλητική, πολιτική ή οικογενειακή τους άποψη πρέπει να φτάσει μέχρι την απέναντι ακτή.
Το κινητό ανοίγει, το κουτσομπολιό ξεκινά και σε λίγο ολόκληρη η παραλία γνωρίζει ποια χώρισε, ποιος παντρεύεται, ποιος δεν πλήρωσε και ποια πεθερά δημιούργησε πάλι πρόβλημα. Όλα αυτά, φυσικά, με το μεγάφωνο ανοιχτό, επειδή φαίνεται πως η ιδιωτικότητα στις διακοπές θεωρείται περιττή πολυτέλεια.
Κάπου εκεί εμφανίζονται και οι λάτρεις της ρακέτας. Δικαίωμά τους να παίξουν και να διασκεδάσουν. Δεν χρειάζεται, όμως, να ξεκινήσουν το ανεπίσημο πρωτάθλημα παραλίας ακριβώς στις τρεις το μεσημέρι, δίπλα στο κεφάλι κάποιου που κοιμάται. Το συνεχόμενο «τακ-τακ», συνοδευόμενο από φωνές, πανηγυρισμούς και βουτιές, μπορεί να είναι ευχάριστο για τους παίκτες, όχι απαραίτητα και για όλους τους υπόλοιπους.
Το ίδιο ισχύει για τις παρέες που μεταφέρουν στην άμμο ηχεία ικανά να καλύψουν μουσικά μια μικρή συναυλία. Η μουσική είναι μέρος του καλοκαιριού. Η μουσική στη διαπασών, όμως, δεν αποτελεί προσωπική απόλαυση. Αποτελεί υποχρεωτική ακρόαση για όλους, είτε τους αρέσει το τραγούδι είτε όχι.
Και εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια που συχνά ξεχνιέται: οι ώρες κοινής ησυχίας δεν ισχύουν μόνο μέσα στις πολυκατοικίες.
Κατά τη θερινή περίοδο, από την 1η Απριλίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου, οι ώρες κοινής ησυχίας είναι από τις 15:00 έως τις 17:30 και από τις 23:00 έως τις 07:00. Η σχετική Αστυνομική Διάταξη απαγορεύει, μεταξύ άλλων, τις φωνασκίες, τη δυνατή μουσική και τις θορυβώδεις εκδηλώσεις όχι μόνο στις κατοικίες, αλλά και σε δρόμους, πλατείες και δημόσιους χώρους κατοικημένων περιοχών. Με απλά λόγια, η ησυχία δεν σταματά στην εξώπορτα του σπιτιού και η παραλία δεν αποτελεί αυτόνομη επικράτεια χωρίς κανόνες.
Βεβαίως, κανείς δεν περιμένει από μια παραλία να θυμίζει αναγνωστήριο βιβλιοθήκης. Θα ακουστούν παιδιά, γέλια, συζητήσεις, παιχνίδια και νερά. Αυτό είναι το καλοκαίρι. Υπάρχει, όμως, σημαντική διαφορά ανάμεσα στον φυσιολογικό θόρυβο και στην πλήρη αδιαφορία για την παρουσία των άλλων.
Η σημαντικότερη κοινωνική προέκταση βρίσκεται ίσως στα παιδιά. Τα παιδιά δεν μαθαίνουν τον σεβασμό μόνο από τις συμβουλές. Τον μαθαίνουν παρατηρώντας τους μεγάλους. Όταν βλέπουν τους γονείς τους να φωνάζουν, να τσακώνονται δημόσια, να μιλούν στο τηλέφωνο σε ένταση μεγαφώνου και να συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει κανείς γύρω τους, θεωρούν φυσιολογικό να κάνουν το ίδιο.
Έτσι, τα παιδιά ουρλιάζουν, τρέχουν ανάμεσα στις πετσέτες, πετούν άμμο, ενοχλούν τους διπλανούς και αντιμετωπίζουν κάθε παρατήρηση περίπου ως προσωπική προσβολή. Όχι επειδή είναι «κακά παιδιά», αλλά επειδή αντιγράφουν ένα πολύ συγκεκριμένο μάθημα: ότι ο δημόσιος χώρος είναι προέκταση του σαλονιού μας και όλοι οι υπόλοιποι απλώς κομπάρσοι.
Η παραλία, όμως, είναι κοινός χώρος. Δεν χρειάζεται ούτε αυστηρότητα ούτε καβγάς. Χρειάζεται μόνο λίγη επίγνωση.
Οι οικογενειακές διαφορές μπορούν να περιμένουν. Το τηλεφωνικό κουτσομπολιό μπορεί να γίνει χαμηλόφωνα. Οι ρακέτες μπορούν να παιχτούν εκτός των ωρών κοινής ησυχίας και λίγο μακρύτερα από τις πετσέτες των άλλων. Το πάρτι μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να συμμετέχουν υποχρεωτικά όλοι οι λουόμενοι.
Άλλωστε, το καλοκαίρι είναι αρκετά ζεστό από μόνο του. Δεν χρειάζεται να ανεβάζουμε κι άλλο τη θερμοκρασία.