Κατάλληλο το νερό, ακατάλληλη η διαχείριση στη Λάκκα Ηγουμενίτσας
Βαρύτατες ευθύνες στη ΔΕΥΑΗ για την πολυετή εκκρεμότητα στην υδροδότηση της Λάκκας Ηγουμενίτσας προκύπτουν μέσα από την ίδια την απόφαση του Διοικητικού της Συμβουλίου.
Οι αναλύσεις της γεώτρησης "ΓΚΑΛ 6" έδειξαν ότι οι παράμετροι που εξετάστηκαν βρίσκονται εντός των νομοθετικών ορίων για τα πόσιμα νερά.
Το βασικό πρόβλημα, επομένως, δεν φαίνεται να είναι το νερό της γεώτρησης, αλλά η αδυναμία της ΔΕΥΑΗ να δημιουργήσει έγκαιρα τις κατάλληλες και ασφαλείς εγκαταστάσεις για τη διοχέτευσή του στους κατοίκους.
Στα πρακτικά της ΔΕΥΑΗ αναφέρεται ότι οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις είναι πρόχειρες, άγνωστου κατασκευαστή και δεν πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές για τη χορήγηση νερού κατάλληλου για ανθρώπινη κατανάλωση.
Αναφέρεται επίσης ότι η ΔΕΥΑΗ δεν έχει κατασκευάσει εγκαταστάσεις ύδρευσης στην περιοχή, ενώ απαιτούνται δεξαμενές, χλωριωτήρες και σύγχρονα συστήματα επεξεργασίας και υδροδότησης.
Πρόκειται για μια παραδοχή που προκαλεί σοβαρά ερωτήματα, καθώς η γεώτρηση είχε περιέλθει στην αρμοδιότητα και στον έλεγχο της ΔΕΥΑΗ από τον Φεβρουάριο του 2024.
Παρά ταύτα, χρειάστηκε να περάσουν περισσότερα από δύο χρόνια για να διαπιστωθεί επίσημα η καταλληλότητα του νερού και να αποφασιστεί η εκπόνηση της αναγκαίας τεχνικής μελέτης.
Ακόμη σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με την απόφαση, είχε δοθεί από τον Ιούνιο του 2024 εντολή σε αρμόδιους υπαλλήλους για την υποβολή τεχνικής πρότασης και κοστολογημένης μελέτης για την ασφαλή υδροδότηση της περιοχής.
Όπως αναφέρεται, όμως, δεν υπήρξε ανταπόκριση.
Η διοίκηση της ΔΕΥΑΗ γνώριζε, επομένως, ότι απαιτούνταν συγκεκριμένες παρεμβάσεις, γνώριζε ότι οι εγκαταστάσεις δεν ήταν επαρκείς και γνώριζε ότι έπρεπε να υπάρξει σχεδιασμός για δεξαμενές, χλωρίωση και ασφαλή σύνδεση με το δίκτυο.
Παρά τη γνώση αυτή, οι αναγκαίες διαδικασίες δεν ολοκληρώθηκαν έγκαιρα.
Το αποτέλεσμα ήταν οι κάτοικοι να συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα επάρκειας και πίεσης νερού, ενώ η υπόθεση έφτασε στα δικαστήρια.
Οι πολίτες προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, ζητώντας την εξασφάλιση επαρκούς υδροδότησης, την αύξηση της δυναμικότητας των δεξαμενών και την υλοποίηση έργων που θα αντιμετωπίσουν οριστικά το πρόβλημα.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας είχε ήδη υποχρεώσει προσωρινά τη ΔΕΥΑΗ να προχωρήσει στις απαιτούμενες εργασίες για τη λειτουργία της γεώτρησης και την εξασφάλιση των προβλεπόμενων ποσοτήτων νερού.
Παράλληλα, το Πολυμελές Πρωτοδικείο διέταξε πραγματογνωμοσύνη, προκειμένου να διερευνηθούν η κατάσταση του δικτύου, η προέλευση του προβλήματος, οι απαιτούμενες εργασίες, το κόστος και ο χρόνος αποκατάστασης.
Η εικόνα που προκύπτει είναι ξεκάθαρη.
Η ΔΕΥΑΗ είχε την αρμοδιότητα, είχε ενημέρωση για την κατάσταση και είχε ήδη από το 2024 εντοπίσει την ανάγκη τεχνικών παρεμβάσεων.
Παρόλα αυτά, δύο χρόνια αργότερα, δεν υπήρχαν ακόμη οι απαιτούμενες εγκαταστάσεις για ασφαλή και επαρκή υδροδότηση.
Η ίδια η Επιχείρηση παραδέχεται ότι οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις δεν πληρούν τις προδιαγραφές και ότι πρέπει τώρα να εκπονηθεί μελέτη για να κατασκευαστούν όσα έπρεπε να έχουν δρομολογηθεί πολύ νωρίτερα.
Το γεγονός ότι το νερό της γεώτρησης βρέθηκε κατάλληλο δεν απαλλάσσει τη ΔΕΥΑΗ από τις ευθύνες της.
Αντιθέτως, καθιστά ακόμη πιο έντονο το ερώτημα γιατί ένα διαθέσιμο και κατάλληλο υδατικό απόθεμα δεν αξιοποιήθηκε εγκαίρως προς όφελος των κατοίκων.
Οι πολίτες της Λάκκας δεν βρέθηκαν αντιμέτωποι μόνο με ένα τεχνικό πρόβλημα.
Βρέθηκαν αντιμέτωποι με καθυστερήσεις, εσωτερική αδράνεια, ανεκτέλεστες εντολές και μια διοίκηση που αποφασίζει εκ νέου το 2026 να προχωρήσει σε μελέτες και έργα τα οποία γνώριζε από το 2024 ότι ήταν απαραίτητα.
Η ΔΕΥΑΗ καλείται πλέον όχι μόνο να ολοκληρώσει άμεσα τις απαιτούμενες παρεμβάσεις, αλλά και να εξηγήσει δημόσια γιατί χάθηκε τόσος χρόνος, ποιοι δεν εκτέλεσαν τις εντολές που είχαν δοθεί και γιατί οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη για να διεκδικήσουν το αυτονόητο: ασφαλές, επαρκές και πόσιμο νερό.

