.webp)
Επιτέλους προτείνεται λύση για τη σωτηρία του Δρεπάνου
Η μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένη τεχνική πρόταση: 25 αποσπασμένοι κυματοθραύστες, τεχνητή αναπλήρωση της ακτής και συμπληρωματικές παρεμβάσεις για να ανακοπεί η διάβρωση από τη Λυγιά έως το Δρέπανο.
Μετά από χρόνια διαρκούς υποχώρησης της ακτογραμμής, ζημιών στην παραλιακή οδό και πρόχειρων παρεμβάσεων, η ακτομηχανική μελέτη που παρουσιάστηκε στον Δήμο Ηγουμενίτσας δίνει για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη κατεύθυνση για την προστασία της παραλίας Μακρυγιάλι και του Δρεπάνου.
Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιορίζεται σε ένα ακόμη τοιχίο ή σε αποσπασματικές ρίψεις λίθων. Προβλέπει ένα ενιαίο σύστημα έργων σε όλο το μέτωπο της ακτής, με στόχο να μειωθεί η κυματική ενέργεια, να συγκρατηθεί το ίζημα και να αποκατασταθεί η παραλιακή ζώνη στα σημεία όπου σήμερα εξαφανίζεται.
Η εικόνα σήμερα
Η θάλασσα έχει φτάσει στις υποδομές
Οι φωτογραφίες της υφιστάμενης κατάστασης αποτυπώνουν την υποσκαφή κτισμάτων, την απογύμνωση της παραλιακής οδού και την εξαφάνιση της αμμώδους ζώνης σε κρίσιμα σημεία. Πρόκειται για πρόβλημα που δεν είναι πλέον εποχικό ή αισθητικό, αλλά αφορά την ασφάλεια των υποδομών και τη βιωσιμότητα της ίδιας της παραλίας.
Η διαχρονική μεταβολή
Από το 1970 έως σήμερα: μια ακτή που υποχωρεί
Η μελέτη συνέκρινε αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού και δορυφορικές εικόνες. Η σύγκριση του 1970 με το 2024 δείχνει τη μεταβολή της ακτογραμμής, ενώ οι επιμέρους περίοδοι επιβεβαιώνουν ότι η διάβρωση δεν εξελίσσεται με την ίδια ένταση παντού.
Η χαρτογράφηση της περιόδου 1950–2024 αποτυπώνει τις ζώνες υποχώρησης κατά μήκος της ακτής.
Το μοντέλο δεκαετίας
Μπροστά από τα τοιχία η παραλία κινδυνεύει να χαθεί
Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις της υφιστάμενης κατάστασης, η παράκτια στερεομεταφορά κινείται σχεδόν αποκλειστικά από τα δυτικά προς τα ανατολικά, δηλαδή από τη Λυγιά προς το Δρέπανο.
Η μελέτη εκτιμά ότι μπροστά από τα υφιστάμενα κατακόρυφα τοιχία η παραλιακή ζώνη μπορεί να εξαλειφθεί μέσα σε 1,5 έως 2 χρόνια, ενώ σε βάθος δεκαετίας το πρόβλημα επεκτείνεται και σε γειτονικά τμήματα.
Τα τοιχία προστατεύουν το σημείο ακριβώς πίσω τους, αλλά δεν αναπληρώνουν την άμμο που χάνεται. Αντίθετα, η διάβρωση μεταφέρεται και εντείνεται στα άκρα τους.
Η επιλεγμένη τεχνική λύση
Ένα συνεχές «φράγμα» κυματικής προστασίας, χωρίς να κλείνει η παραλία
Από τις πέντε διατάξεις που εξετάστηκαν, ως προτεινόμενη λύση επιλέχθηκε η δεύτερη: συστοιχία 25 ίσαλων αποσπασμένων κυματοθραυστών μήκους 75 μέτρων, με διάκενα 50 μέτρων και σε απόσταση 120 έως 130 μέτρων από την ακτογραμμή.
25 αποσπασμένοι κυματοθραύστες
Θα μειώνουν την ενέργεια των κυμάτων πριν αυτά φτάσουν στην ακτή, περιορίζοντας τόσο τη διάβρωση όσο και την κυματική αναρρίχηση.
Τεχνητή αναπλήρωση πλάτους 10 μέτρων
Προβλέπεται προσθήκη κατάλληλου υλικού μπροστά από τα παράκτια τοιχία, ώστε να επανέλθει η αμμώδης ζώνη.
Δύο μικροί τερματικοί πρόβολοι
Θα λειτουργούν ως όρια εγκιβωτισμού της τεχνητής αναπλήρωσης, μειώνοντας τη διαφυγή του νέου υλικού.
Φυτική προστασία των πρανών
Προτείνεται φύτευση με σχίνα, αρμυρίκια και άλλα κατάλληλα είδη, με φυτικά ή βιοδιασπώμενα γεωπλέγματα.
Τι εξετάστηκε
Πέντε διαφορετικές διατάξεις πριν από την τελική επιλογή
Οι μελετητές αξιολόγησαν λύσεις με διαφορετικό αριθμό και μήκος κυματοθραυστών, καθώς και συνδυασμούς με προβόλους. Η επιλεγμένη διάταξη κρίθηκε ότι προσφέρει πιο ομοιόμορφη προστασία σε όλο το μέτωπο, χωρίς τη μεγάλη διαμερισματοποίηση της ακτής που προκαλούν οι πολλοί πρόβολοι.
Έλεγχος της πρότασης
Τι έδειξαν οι προσομοιώσεις για κύματα και ρεύματα
Η προτεινόμενη διάταξη δοκιμάστηκε σε αντιπροσωπευτικές καταιγίδες από νότιες και νοτιοδυτικές διευθύνσεις. Οι προσομοιώσεις δείχνουν σημαντική μείωση της κυματικής ενέργειας πίσω από τους κυματοθραύστες.
0,30–0,40 m/sοι μέγιστες συνήθεις ταχύτητες των παράκτιων ρευμάτων
έως 0,50 m/sτοπικές μέγιστες τιμές
< 0,25 m/sτα ρεύματα επαναφοράς στα διάκενα
Συμπληρωματικές παρεμβάσεις
Η προστασία δεν τελειώνει μέσα στη θάλασσα
Η μελέτη συνδυάζει τα θαλάσσια έργα με παρεμβάσεις στην ξηρά. Η αποκατάσταση της παραλίας μπροστά από τα τοιχία και η σταθεροποίηση των φυσικών πρανών θεωρούνται αναπόσπαστο τμήμα της λύσης.
Το κρίσιμο επόμενο βήμα
Η λύση υπάρχει πλέον στο χαρτί - τώρα πρέπει να γίνει έργο
Η παρουσίαση της ακτομηχανικής μελέτης αποτελεί σημαντικό βήμα, όχι όμως την έναρξη της κατασκευής. Για να περάσει η πρόταση από τον σχεδιασμό στην πράξη απαιτούνται η οριστικοποίηση των τεχνικών μελετών, η περιβαλλοντική αδειοδότηση, η εξασφάλιση χρηματοδότησης και η δημοπράτηση.
Το θετικό είναι ότι η συζήτηση παύει να γίνεται με γενικόλογες αναφορές και αποκτά συγκεκριμένα τεχνικά χαρακτηριστικά. Το ζητούμενο πλέον είναι η πρόταση να μη μείνει ακόμη μία μελέτη σε κάποιο συρτάρι, ενώ η ακτή συνεχίζει να χάνεται.
Η σωτηρία του Δρεπάνου δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Η επιστημονική πρόταση υπάρχει. Δήμος, Περιφέρεια και αρμόδια υπουργεία οφείλουν να εξασφαλίσουν άμεσα τις αδειοδοτήσεις και τη χρηματοδότηση.