Στον ακριτικό Τσαμαντά Θεσπρωτίας, στους πρόποδες της Μουργκάνας και συγκεκριμένα στον συνοικισμό της Καμίτσιανης, βρίσκεται η ιστορική μονή του Αγίου Γεωργίου.
Ο καθηγητής Μαργαρίτης Ευαγγελίδης αναφέρει:
«Εν Ηπείρω και προ της πτώσεως της Κωνσταντινουπόλεως υπήρχον εν ιεραίς Μοναίς της Ηπείρου Σχολαί αρχαιότατοι... β) η Μοναστηριακή Σχολή της Καμιτσάνης...».
Η χρονολογία ίδρυσης της χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Από τον Ιωάννη Λαμπρίδη αναφέρεται σφραγίδα «Μονή του Αγίου Γεωργίου της Καμυτζάνης 1613», όπως επίσης ότι λειτουργούσε ως «γραμμάτων σχολή».
Το 1758 ο Ηγούμενος Παΐσιος τη βρίσκει μισοερειπωμένη (προφανώς από επιδρομές αλλόθρησκων) και επιδίδεται σε έργα ανοικοδόμησης.
Για πάρα πολλά χρόνια, η Ιερά Μονή αποτελούσε θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο όλης της περιοχής, συμπεριλαμβανομένης και της Βορείου Ηπείρου.
Η προσφορά της είναι σπουδαία, δεδομένου ότι υπήρχε τουρκική κατοχή.
Αξίζει να αναφερθεί ο ηγούμενος Δαμιανός Πέσχος, προτομή του οποίου κοσμεί τον προαύλιο χώρο, που συνετέλεσε τα χωριά γύρω από τη μονή να μείνουν στην Ελλάδα κατά την χάραξη των Ελληνοαλβανικών συνόρων.

