ΔΕΥΑ Ηγουμενίτσας: Με μόνιμους λογιστές, με ετήσιους διαγωνισμούς σε εξέλιξη και με νέες προσωρινές αναθέσεις — το απόλυτο μπέρδεμα στη λογιστική υποστήριξη

Αν κάποιος θέλει να δει πώς μια υπόθεση μπορεί να μετατραπεί σε μόνιμη εστία διοικητικού μπάχαλου, αρκεί να παρακολουθήσει βήμα-βήμα τι έγινε φέτος στη ΔΕΥΑ Ηγουμενίτσας με τη λογιστική υποστήριξη.

Και για να το καταλάβει κανείς σωστά, πρέπει να δει όχι μόνο τι έγινε το 2026, αλλά και τι είχε προηγηθεί από το 2025. Γιατί η ιστορία αυτή δεν ξεκίνησε τώρα. Εδώ και πολλούς μήνες, η ΔΕΥΑΗ μπλέκει ξανά και ξανά με το ίδιο θέμα: ποιος θα αναλάβει τη λογιστική υποστήριξη, με ποιον τρόπο, για πόσο χρονικό διάστημα και γιατί, ενώ υπάρχουν μόνιμοι λογιστές στην επιχείρηση. Το 2025 το θέμα είχε ήδη ανοίξει, υπήρχαν διαγωνισμοί, αποφάσεις και δημόσια ερωτήματα γύρω από την ανάγκη εξωτερικής λογιστικής υποστήριξης. Άρα το 2026 δεν βρήκε την επιχείρηση μπροστά σε ένα νέο πρόβλημα. Τη βρήκε με ένα πρόβλημα ήδη ανοιχτό.

Από εκεί και πέρα, η φετινή χρονιά εξελίχθηκε σε ένα πραγματικό κουβάρι.

Στην αρχή του 2026 υπήρχε ήδη ο ετήσιος διαγωνισμός για τη λογιστική υποστήριξη όλης της χρονιάς. Όπως καταγράφεται στην απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 2026, ο αρχικός διαγωνισμός είχε εγκριθεί από το 2025, δεν κατατέθηκε καμία προσφορά και στις 28 Ιανουαρίου 2026 κηρύχθηκε άγονος, με απόφαση να επαναληφθεί. Με απλά λόγια, η μόνιμη λύση που υποτίθεται ότι θα έμπαινε από την αρχή της χρονιάς δεν ήρθε ποτέ στην ώρα της.

Και τότε, αντί να ξεκαθαρίσει η κατάσταση, άρχισε η λύση των «προσωρινών γεφυρών».

Με την απόφαση 23 της 17ης Φεβρουαρίου 2026, η ΔΕΥΑΗ ενέκρινε νέα μελέτη και νέα διαδικασία για προσωρινή λογιστική υποστήριξη για το διάστημα 01/03/2026 έως 30/06/2026, μέχρι να υπογραφεί η κύρια σύμβαση του ετήσιου διαγωνισμού. Δηλαδή, ενώ υπήρχε ήδη ο μεγάλος διαγωνισμός στο βάθος, δόθηκε παράλληλα το πράσινο φως και για μια πρώτη προσωρινή λύση για το ίδιο αντικείμενο. Ο προϋπολογισμός αυτής της πρώτης προσωρινής διαδικασίας ήταν 19.968 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.

Στις 2 Μαρτίου 2026 εστάλη η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και στις 11 Μαρτίου 2026 έληγε η προθεσμία των προσφορών. Αυτό είναι και το σημείο όπου εμφανίζεται ένα από τα πιο σοβαρά ερωτήματα της υπόθεσης: η εταιρεία που τελικά πήρε και τις δύο προσωρινές αναθέσεις του 2026 συστάθηκε στις 11 Μαρτίου 2026, δηλαδή την ίδια ακριβώς ημέρα που έληγε η προθεσμία για την πρώτη πρόσκληση.

Λίγες ημέρες αργότερα, με την απόφαση 49 της 24ης Μαρτίου 2026, η ΔΕΥΑΗ προχώρησε στην πρώτη ανάθεση για το διάστημα 01/03/2026–30/06/2026. Το ποσό της ανάθεσης ήταν 19.968 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, δηλαδή ακριβώς όσο και ο προϋπολογισμός. Με άλλα λόγια, στην πρώτη αυτή ανάθεση δεν υπήρξε καμία έκπτωση. Στις 1 Απριλίου 2026 υπογράφηκε το σχετικό συμφωνητικό.

Όμως ούτε εκεί η εικόνα ήταν καθαρή. Άλλο διάστημα εμφανιζόταν στην αρχή στα έγγραφα και άλλο τελικά προέκυπτε στην πράξη από τη σύμβαση και τις πληρωμές. Ενώ στα αρχικά χαρτιά παρουσιαζόταν περίοδος από 1 Μαρτίου έως 30 Ιουνίου, η ίδια η σύμβαση έλεγε ότι η διάρκειά της αρχίζει από την υπογραφή της, δηλαδή από 1 Απριλίου 2026. Και αυτό επιβεβαιώνεται από τις πληρωμές, αφού τελικά πληρώθηκαν Απρίλιος, Μάιος και Ιούνιος. Με απλά λόγια, στην αρχή εμφανίστηκε τετράμηνο, στην πράξη όμως εκτελέστηκε και πληρώθηκε τρίμηνο.

Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι αυτή η πρώτη προσωρινή λύση θα ήταν η τελευταία μέχρι να ολοκληρωθεί ο βασικός διαγωνισμός, έγινε ακριβώς το αντίθετο.

Στις 26 Ιουνίου 2026 η ΔΕΥΑΗ προκήρυξε νέο ανοιχτό ηλεκτρονικό διαγωνισμό για τη λογιστική υποστήριξη μέχρι το τέλος της χρονιάς. Δηλαδή, ξανά ετήσιος διαγωνισμός για το ίδιο αντικείμενο, αυτή τη φορά με προϋπολογισμό 59.904 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και 74.280,96 ευρώ με ΦΠΑ, με καταληκτική ημερομηνία προσφορών την 15η Ιουλίου 2026 και αποσφράγιση στις 22 Ιουλίου 2026.

Εκεί θα περίμενε κανείς ότι πλέον η επιχείρηση θα περίμενε την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Ότι θα έλεγε δηλαδή: «τρέχει ο μεγάλος διαγωνισμός, περιμένουμε να τελειώσει και να δοθεί επιτέλους μια οριστική λύση».

Όμως ούτε αυτό έγινε.

Πριν καν ολοκληρωθεί ο νέος ετήσιος διαγωνισμός, η ΔΕΥΑΗ προχώρησε και σε δεύτερη προσωρινή ανάθεση, αυτή τη φορά για το διάστημα 01/07/2026 έως 30/09/2026. Η σχετική απόφαση ήταν η απόφαση 109 της 29ης Ιουνίου 2026. Δηλαδή, ενώ έτρεχε ήδη ο νέος ετήσιος διαγωνισμός, δόθηκε νέα γέφυρα για το ίδιο αντικείμενο.

Και εδώ υπάρχει ακόμη ένα σημείο που αξίζει να σταθεί κανείς. Ο προϋπολογισμός της δεύτερης αυτής προσωρινής διαδικασίας ήταν 14.976 ευρώ χωρίς ΦΠΑ. Η εταιρεία που πήρε ξανά την ανάθεση έδωσε προσφορά 14.970 ευρώ χωρίς ΦΠΑ. Δηλαδή η έκπτωση που έδωσε ήταν μόλις 6 ευρώ συνολικά. Όχι 600, όχι 60, αλλά 6 ευρώ για ολόκληρη τη σύμβαση. Μάλιστα υπήρχε και δεύτερη προσφορά, ύψους 15.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, και η ανάθεση κατέληξε ξανά στον ίδιο ανάδοχο με διαφορά μόλις 30 ευρώ από την άλλη προσφορά.

Άρα, αν το πούμε όσο πιο απλά γίνεται, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα συνέβησαν όλα μαζί:

υπήρχε ο ετήσιος διαγωνισμός που δεν προχώρησε,

δόθηκε μια πρώτη προσωρινή ανάθεση με απόφαση 49/24-03-2026 για την περίοδο 01/03–30/06,

βγήκε νέος ετήσιος διαγωνισμός στις 26-06-2026,

και πριν καν τελειώσει αυτός, δόθηκε και δεύτερη προσωρινή ανάθεση με απόφαση 109/29-06-2026 για την περίοδο 01/07–30/09.

Όλα αυτά για το ίδιο ακριβώς θέμα. Τη λογιστική υποστήριξη της ΔΕΥΑΗ.

Και εδώ είναι το βασικό σημείο που κάνει την υπόθεση τόσο σοβαρή.

Δεν μιλάμε για μια επιχείρηση που δεν έχει προσωπικό. Η ΔΕΥΑΗ διαθέτει μόνιμους λογιστές. Επομένως, το ερώτημα γίνεται πολύ πιο βαρύ: γιατί μια επιχείρηση που έχει δικό της λογιστικό προσωπικό καταλήγει να πηγαίνει από ετήσιο διαγωνισμό σε προσωρινή ανάθεση, και από προσωρινή ανάθεση σε νέο διαγωνισμό, χωρίς να δίνει ποτέ μια καθαρή και σταθερή λύση;

Αυτό είναι που δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα στον πολίτη. Και ακριβώς γι’ αυτό έχει σημασία.

Γιατί ο απλός δημότης δεν βλέπει νομικούς όρους, πρωτόκολλα και τεχνικές λεπτομέρειες. Βλέπει κάτι πολύ πιο απλό: ότι για το ίδιο αντικείμενο η ΔΕΥΑΗ κινείται συνεχώς με μπερδεμένο τρόπο, χωρίς να μπορεί να κλείσει οριστικά το θέμα.

Βλέπει ότι το 2025 υπήρχε ήδη μπέρδεμα.

Βλέπει ότι το 2026 το μπέρδεμα συνεχίστηκε.

Βλέπει ότι αντί να υπάρχει μια σταθερή πορεία, υπάρχουν παράλληλες διαδικασίες.

Και βλέπει ότι αντί να τελειώνει η υπόθεση, ανοίγει ξανά και ξανά.

Το οικονομικό κομμάτι κάνει την εικόνα ακόμη πιο δύσκολη. Οι προσωρινές αναθέσεις μοιάζουν να ακολουθούν την ίδια λογική κόστους, σαν να τεμαχίζεται το ίδιο αντικείμενο σε μικρότερα κομμάτια. Έτσι, αντί να υπάρχει από την αρχή ένας καθαρός σχεδιασμός για ολόκληρη τη χρονιά, προκύπτει μια αλυσίδα από επιμέρους λύσεις που διαδέχονται η μία την άλλη.

Αυτή δεν είναι εικόνα σοβαρού προγραμματισμού. Είναι εικόνα μιας διοίκησης που φαίνεται να κυνηγά συνεχώς το ίδιο θέμα χωρίς να το λύνει.

Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την υπόθεση πολιτικά βαριά.

Γιατί όταν ένα πρόβλημα ξεκινά από το 2025, συνεχίζεται και το 2026, μπλέκει μόνιμους λογιστές, ετήσιους διαγωνισμούς και νέες προσωρινές αναθέσεις, τότε δεν μπορεί πια να παρουσιάζεται ως μια απλή υπηρεσιακή δυσκολία.

Τότε μιλάμε για ένα μόνιμο μοντέλο σύγχυσης.

Και το τελικό ερώτημα είναι απλό, καθαρό και απολύτως λογικό:

Πώς γίνεται μια δημοτική επιχείρηση που έχει μόνιμους λογιστές, που τρέχει ετήσιους διαγωνισμούς για το ίδιο αντικείμενο και που γνωρίζει εδώ και μήνες ότι το θέμα είναι ανοιχτό, να συνεχίζει να πορεύεται με νέες προσωρινές αναθέσεις;

Αυτό είναι το πραγματικό θέμα.

Και αυτό είναι που μετατρέπει τη λογιστική υποστήριξη της ΔΕΥΑ Ηγουμενίτσας σε χαρακτηριστικό παράδειγμα διοικητικού μπάχαλου που όχι μόνο δεν τελειώνει, αλλά ανακυκλώνεται.