.webp)
Ηγουμενίτσα: Όταν η πιο δυνατή ανάμνηση των διακοπών είναι η δυσοσμία
Φτάσαμε στα μέσα της καλοκαιρινής περιόδου και η ΔΕΥΑ Ηγουμενίτσας εξακολουθεί να μην έχει δώσει οριστική λύση σε ένα πρόβλημα που δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει στα πιο τουριστικά σημεία του Δήμου: τις έντονες οσμές από αντλιοστάσια λυμάτων στην παραλιακή ζώνη Πλαταριάς, Συβότων και Πέρδικας.
Λένε πως η πιο έντονη ανάμνηση ενός ανθρώπου συνδέεται με τις μυρωδιές. Και αν αυτό ισχύει, τότε είναι αδιανόητο η πρώτη ανάμνηση που παίρνουν μαζί τους επισκέπτες, τουρίστες αλλά και μόνιμοι κάτοικοι από την καρδιά της τουριστικής Θεσπρωτίας να είναι η μυρωδιά των λυμάτων.
Δεν μιλάμε για ένα αιφνιδιαστικό πρόβλημα που εμφανίστηκε χθες. Η ίδια η ΔΕΥΑΗ έχει αναγνωρίσει ότι η εγκεκριμένη μελέτη προέβλεπε συστήματα απόσμισης μόνο στα 12 από τα συνολικά 24 αντλιοστάσια του έργου, με αποτέλεσμα να διαπιστωθεί εκροή οσμών από αντλιοστάσια που δεν διαθέτουν απόσμιση. Η ίδια ανακοίνωση ανέφερε ότι θα προχωρούσε η τοποθέτηση συστημάτων και σε δέκα ακόμα αντλιοστάσια: δύο μεταξύ Πέρδικας – Συβότων, πέντε μεταξύ Συβότων – Πλαταριάς και τρία μεταξύ Πλαταριάς – Ηγουμενίτσας.
Άρα το ζήτημα ήταν γνωστό. Είχε εντοπιστεί. Είχε περιγραφεί. Είχε εξηγηθεί. Και όμως, σήμερα, μέσα στην τουριστική περίοδο, το πρόβλημα παραμένει σε εκκρεμότητα.
Το ακόμη πιο σοβαρό είναι ότι το έργο αποχέτευσης για Σύβοτα, Πλαταριά, Πέρδικα και Αρίλλα δεν βρίσκεται σε κάποια πρώιμη φάση. Σύμφωνα με τη ΔΕΥΑΗ, πρόκειται για έργο προϋπολογισμού μελέτης 37,1 εκατ. ευρώ, του οποίου το κατασκευαστικό τμήμα ολοκληρώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2022 και η δοκιμαστική λειτουργία ολοκληρώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2023.
Δηλαδή δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια προσωρινή δυσλειτουργία των πρώτων ημερών. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρόβλημα που έχει καταγραφεί εδώ και καιρό, από την αρχή της θητείας της σημερινής διοίκησης της ΔΕΥΑΗ, σε ένα έργο που έχει περάσει από δοκιμαστική λειτουργία εδώ και πάνω από δυόμισι χρόνια, και σε μια τουριστική ζώνη που δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει άλλο.
Τον Ιανουάριο εγκρίθηκε πίστωση ύψους 150.040 ευρώ για την εγκατάσταση συστημάτων απόσμισης σε αντλιοστάσια λυμάτων στην παραλιακή οδό Ηγουμενίτσας – Πέρδικας, ακριβώς επειδή υπήρχε έντονη οσμή σε συγκεκριμένα σημεία του παράκτιου μετώπου. Το πρόβλημα, δηλαδή, δεν ήταν ούτε φανταστικό ούτε υπερβολικό. Ήταν αρκετά πραγματικό, ώστε να χρειαστεί χρηματοδότηση για να λυθεί.
Και όμως, φτάσαμε στα τέλη Ιουνίου και ο διαγωνισμός για την προμήθεια μηχανημάτων απόσμισης κρίθηκε άγονος. Η απόφαση της ΔΕΥΑΗ προβλέπει επανάληψη του διαγωνισμού, με νέα καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών στις 16 Ιουλίου 2026 και αποσφράγιση δικαιολογητικών στις 23 Ιουλίου 2026. Δηλαδή η διαδικασία ξαναρχίζει, ενώ η σεζόν ήδη τρέχει.
Εδώ πλέον δεν αρκούν οι διαβεβαιώσεις. Δεν αρκεί η επίκληση των διαδικασιών. Δεν αρκεί να λέγεται ότι το πρόβλημα θα αντιμετωπιστεί «οριστικά», όταν η πραγματικότητα για κατοίκους, επαγγελματίες και επισκέπτες είναι ότι το καλοκαίρι προχωρά και η λύση ακόμα αναζητείται.
Η Πλαταριά, τα Σύβοτα και η Πέρδικα δεν είναι δευτερεύουσες περιοχές του Δήμου Ηγουμενίτσας. Είναι η βιτρίνα του. Είναι το τουριστικό του μέτωπο. Είναι οι περιοχές από τις οποίες, ο τόπος αντλεί εισόδημα, φήμη και επισκεψιμότητα. Δεν μπορεί, λοιπόν, η εικόνα που δίνεται να είναι αυτή ενός Δήμου που υποδέχεται κόσμο με οσμές από αντλιοστάσια.
Η ΔΕΥΑΗ μπορεί να επικαλείται ότι η αρχική μελέτη δεν προέβλεπε απόσμιση σε όλα τα αντλιοστάσια. Όμως οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για το ποιος φταίει στη μελέτη, ούτε για το ποιος παρέλαβε τι, ούτε για το ποιος υπέγραψε τι. Ενδιαφέρονται για το σήμερα. Και σήμερα, στα μέσα της καλοκαιρινής περιόδου, στα πιο τουριστικά μέρη του Δήμου, το πρόβλημα των οσμών δεν έχει λυθεί.
Το ερώτημα είναι απλό: πόσες σεζόν πρέπει να περάσουν μέχρι να θεωρηθεί αυτονόητο ότι τα αντλιοστάσια λυμάτων σε τουριστικές περιοχές δεν πρέπει να μυρίζουν;
Γιατί η τουριστική εικόνα ενός τόπου δεν χτίζεται μόνο με διαφημίσεις, φωτογραφίες και ωραία λόγια. Χτίζεται και από την καθημερινή εμπειρία του επισκέπτη. Και όταν αυτή η εμπειρία ξεκινά ή τελειώνει με δυσάρεστες οσμές, τότε η ζημιά δεν περιορίζεται σε ένα τεχνικό πρόβλημα. Γίνεται πλήγμα στην αξιοπιστία, στην ποιότητα ζωής και στην ίδια την ταυτότητα της περιοχής.