Ο επικήδειος του Βασίλη Γιόγιακα στην επιμνημόσυνη δέηση του Δημάρχου Φιλιατών

Ο επικήδειος του Βασίλη Γιόγιακα στην επιμνημόσυνη δέηση του Δημάρχου Φιλιατών

Αποχαιρετούμε σήμερα με πόνο και θλίψη έναν άνθρωπο που κόσμησε τον τόπο μας.

Έναν εξαίρετο οικογενειάρχη.

Έναν ικανότατο αξιωματικό, που ανέβηκε στα υψηλότερα κλιμάκια της Ελληνικής Αστυνομίας.

Έναν εργατικό και έντιμο αυτοδιοικητικό.

Είχα τη χαρά να τον γνωρίζω προσωπικά από πολύ παλιά, αφού οι οικογένειές μας ήταν κοντά.

Και θυμάμαι πάντα μια φυσιογνωμία με ευγένεια.

Με χαμόγελο.

Με ανθρωπιά.

Όπως είχα την τιμή να συνεργαστώ μαζί του από τη νέα θέση που επέλεξε να προσφέρει στους συμπολίτες του, αυτή του Δημάρχου Φιλιατών.

Ήταν ένας από τους πρώτους που πίστεψε και αγκάλιασε το σχέδιο για την επόμενη μέρα, μετά το κλείσιμο του στρατοπέδου στο Φιλιάτι.

Και το υπερασπίστηκε με επιμονή και γενναιότητα, με μόνο μέλημα να διεκδικήσει για τον τόπο του ό,τι καλύτερο μπορούσε.

Δήμαρχε, αγαπητέ Βασίλη, έφυγες ενώ είχες ακόμη τόσα να κάνεις.

Και τόσα ακόμη να δώσεις.

Όμως φεύγεις αφήνοντας πίσω σου κάτι πολύ πιο δυνατό από τον χρόνο:

το αποτύπωμά σου.

Στον τόπο σου.

Στους ανθρώπους του.

Στην καθημερινότητα που προσπάθησες να κάνεις καλύτερη.

Και πάνω απ’ όλα, στην οικογένειά σου.

Στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα σου σιωπηλά, που μοιράστηκαν τις αγωνίες, τις ευθύνες, τις θυσίες.

Σε αυτούς ανήκει σήμερα ο μεγαλύτερος πόνος, αλλά και η μεγαλύτερη περηφάνια.

Γιατί αφήνεις πίσω σου παράδειγμα.

Γνωρίζοντας την αγάπη σου για τον τόπο σου και τους ανθρώπους του, ένα μόνο μπορούμε να υποσχεθούμε: ότι εμείς που μένουμε πίσω θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να συνεχίσουμε το έργο που ξεκίνησες.

Για να κάνουμε πράξη το όραμά σου.

Και θέλω να πιστεύω πως κάπου εκεί ψηλά, βλέποντας να προχωρούν όσα εσύ οραματίστηκες, θα χαμογελάς με εκείνο το γνώριμο, ήρεμο, ζεστό χαμόγελο.

Είναι το ελάχιστο χρέος μας.

Για να τιμούμε τη μνήμη σου.

Για να τιμούμε τη διαδρομή σου.

Προσωπικά, σε ευχαριστώ για όσα ήσουν και για όσα μας άφησες.

Και που πάντα είχες έναν καλό λόγο για μένα να πεις.

Θα μας λείψεις.

Πολύ.

Αλλά να είσαι βέβαιος:

δεν θα σε ξεχάσουμε.

Και όσο θα θυμόμαστε,