Ιστορίες για … λακκούβες ή Η «κατάντια» της Εθνικής Οδού «Ηγουμενίτσα - Σαγιάδα - Μαυρομάτι» | Γράφει ο Παύλος Αλεξίου

Όποιος περνάει την Εθνική Οδό «Ηγουμενίτσα - Σαγιάδα - Μαυρομάτι», θα έχει τη «χαρά» να συναντήσει αρκετές λακκούβες, που αυτή την περίοδο των βροχών γεμίζουν με νερό και καθίστανται επικίνδυνες για οχήματα και οδηγούς, ιδιαίτερα τη νύχτα. Και για την «θεραπεία» τους ... «ασπιρίνες», η ίδια διαχρονική «λύση»: Το «μπάλωμα» και το «ξαναμπάλωμα» επιφανειακά με ασφαλτόμιγμα, το οποίο με τις βροχές και το πέρασμα των πρώτων βαρέος τύπου οχημάτων φεύγει και αυτές ή και νέες λακκούβες συνεχίζουν να ταλαιπωρούν τα διερχόμενα οχήματα. Ούτε είναι λύση στο συνολικό πρόβλημα της οδού κάποιες μικρές πιστώσεις που δόθηκαν πρόσφατα για ένα μικρό τμήμα της οδού, στην έξοδο της Νέας Σελεύκειας.

Μιλάμε για έναν δρόμο που έχει υψηλή κυκλοφορία με φορτηγά, ψυγεία και Ι. Χ., αφού εξυπηρετεί τις καλλιέργειες εσπεριδοειδών Ραγίου - Κεστρίνης - Ασπροκκλησίου - Σαγιάδας και τις ομώνυμες δυναμικές Κοινότητες, τις ιχθυοκαλλιέργειες της Λωρίδας Σαγιάδας και συνδέει τη χώρα μας, μέσω του Μαυροματίου, με την γείτονα χώρα.

Μιλάμε για έναν δρόμο με άσχημα γεωμετρικά χαρακτηριστικά (στροφές, πλάτος, κλπ.), αφού σε ένα μεγάλο τμήμα του ήταν ο αγροτικός δρόμος των εγγειοβελτιωτικών έργων που έγιναν το 1960 στην περιοχή, παράπλευρος των Κεντρικών Αρδευτικών Διωρύγων, που κυριολεκτικά «σε μια νύχτα» ονομάστηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ «Εθνική Οδός», επειδή συνδέει τη χώρα μας με την Αλβανία, χωρίς κανένα έργο βελτίωσής του.

Μιλάμε δηλαδή για έναν «γερασμένο» δρόμο, με έναν πολύ καταπονημένο ασφαλτοτάπητα που έχει κατασκευαστεί εδώ και δεκαετίες και που έχει χρόνια να συντηρηθεί, πέρα από «μπαλώματα».

Μιλάμε επίσης για έναν δρόμο που θα συνεχίσει για πολύ ακόμη χρόνο να εξυπηρετεί την περιοχή, δεδομένου ότι η «Περιφερειακή οδός - Κάθετος άξονας Ηγουμενίτσα - Σαγιάδα - Μαυρομάτι», παρά την μετ΄εμποδίων «ωρίμανση» των σχετικών μελετών, «έχει παραπεμφθεί στις καλένδες» και δεν είναι ούτε στα βραχυπρόθεσμα ούτε στα μακροπρόθεσμα χρηματοδοτικά προγράμματα της κυβέρνησης.

Μιλάμε για έναν δρόμο που διέρχεται μέσα από τους οικισμούς Ασπροκκλησίου και Σαγιάδας, με συχνή κίνηση πεζών και με όσους κινδύνους συνιστά για τους κατοίκους ο υψηλός κυκλοφοριακός φόρτος, που απαιτεί πρόσθετη μέριμνα για την σήμανσή του.

Και κάποιοι μετά από όλα αυτά μιλάνε για «ανάπτυξη».

Και εδώ βέβαια προκύπτει και ένα άλλο ζήτημα.

Ακολουθώντας το συγκεντρωτικό, υδροκεφαλικό Αθηνοκεντρικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, πάντα η Θεσπρωτία ήταν «ριγμένη» σε σχέση με τα Γιάννενα σε όλα τα επίπεδα και αν δεν υπήρχε το Λιμάνι της Ηγουμενίτσας και η Εγνατία Οδός (που «ειρήσθω εν παρόδω» πουλήθηκαν σε ιδιώτες), θα ήταν παντελώς ξεχασμένη.

Αρκεί να δει κανείς τα Τεχνικά Προγράμματα της Περιφέρειας, τους σχετικούς προϋπολογισμούς και την εκάστοτε ημερήσια διάταξη της Περιφερειακής Επιτροπής για να διαπιστώσει τα έργα που γίνονται στο Νομό Ιωαννίνων, τα δεκάδες εκατομμύρια για νέες ή βελτιώσεις παλαιών οδικών χαράξεων, για τους αλλεπάλληλους κυκλικούς κόμβους, για τις αγορές του Κλειστού Ξιφασκίες ακόμη και εκτάσεων για πάρκινγκ και τα ελάχιστα έργα στη Θεσπρωτία.

Έτσι, στα πλαίσια αυτά, της ετεροβαρούς πολιτικής, πέραν όλων των άλλων, να μην μπορεί να βελτιωθεί ουσιαστικά ακόμη και αυτή η κεντρική, σημαντική για το Νομό -και όχι μόνο- οδική αρτηρία, γιατί βελτιώσεις σίγουρα θέλουν άμεσα και άλλοι δρόμοι με υψηλούς κυκλοφοριακούς φόρτους (Ηγουμενίτσα - Φιλιάτες, Βασιλικός - Καρτέρι, Παραμυθιά - Γλυκή, Φιλιάτες - Σαγιάδα κ. α.).

Οι φορείς της Θεσπρωτίας, οι δήμοι, οι πολίτες με τις συλλογικότητές τους θα πρέπει να απαιτήσουμε και να διεκδικήσουμε να γίνει μια γενναία παρέμβαση σε αυτήν την οδό σε όλο της το μήκος (με νέο ασφαλτοτάπητα σε μεγάλα τμήματά της, διαγράμμιση, σήμανση, αντιμετώπιση ομβρίων, καταπτώσεων κλπ.), πέρα από τον αγώνα που πρέπει έτσι κι αλλιώς να γίνει για την Περιφερειακή Οδό και τον Κάθετο Άξονα Ηγουμενίτσα - Σαγιάδα - Μαυρομάτι και για άλλα οδικά και άλλα έργα που έχει ανάγκη ο τόπος μας.

17-2-2026

Μ-Λ ΚΚΕ Θεσπρωτίας