Γωνιά Ηγουμενίτσας: Πόσα χρόνια ακόμη θα μένει η "ανοιχτή πληγή" στην είσοδο του κόλπου;

Γωνιά Ηγουμενίτσας: Πόσα χρόνια ακόμη θα μένει η "ανοιχτή πληγή" στην είσοδο του κόλπου;

Η εικόνα στη Γωνιά, στην είσοδο του κόλπου της Ηγουμενίτσας, δεν είναι ένα απλό σημάδι στο βουνό. Είναι μια ανοιχτή πληγή, ορατή καθημερινά από ολόκληρη την πόλη, από τη θάλασσα, από τον παραλιακό δρόμο, από κάθε σημείο που βλέπει προς το φυσικό μέτωπο της Ηγουμενίτσας.

Πρόκειται για το σημείο από το οποίο, τη δεκαετία του 1990, αφαιρέθηκαν μεγάλες ποσότητες υλικών για την κατασκευή του νέου λιμένα Ηγουμενίτσας. Ένα έργο αναμφίβολα σημαντικό για την ανάπτυξη της περιοχής, που όμως άφησε πίσω του ένα βουνό απογυμνωμένο. Τότε, σύμφωνα με όσα θυμούνται πολλοί, δόθηκαν υποσχέσεις ότι το σημείο θα αποκατασταθεί. Ότι θα φυτευτούν κατάλληλα φυτά και δέντρα. Ότι η περιοχή θα επανέλθει, όσο είναι δυνατόν, σε μια φυσική εικόνα.

Οι υποσχέσεις όμως έμειναν στα χαρτιά.

Τρεις δεκαετίες μετά, η Γωνιά παραμένει όπως αφέθηκε. Γυμνή, πληγωμένη και εκτεθειμένη. 

Και το ερώτημα προς όλους τους αρμόδιους είναι απλό:

Γιατί;

Γιατί τόσα χρόνια δεν έγινε καμία ουσιαστική παρέμβαση αποκατάστασης;

Γιατί μια τόσο εμφανής περιβαλλοντική εκκρεμότητα, στην είσοδο του κόλπου και μπροστά στα μάτια όλης της Ηγουμενίτσας, αντιμετωπίστηκε σαν να μην υπάρχει;

Γιατί δεν υπήρξε σχέδιο, πίεση, διεκδίκηση και χρηματοδότηση για να επουλωθεί αυτή η πληγή;

Και κυρίως, γιατί όσοι κατά καιρούς πρότειναν λύσεις με πλέγματα συγκράτησης χώματος, σπόρων και φυτών, άκουγαν την απάντηση ότι «δεν γίνεται»;

Η δεύτερη εικόνα, από την Εγνατία Οδό λίγο πριν την Ηγουμενίτσα, αποδεικνύει ότι λύσεις υπάρχουν. Εκεί πραγματοποιείται παρέμβαση αποκατάστασης με ειδικό πράσινο πλέγμα, το οποίο συγκρατεί χώμα και φυτικό υλικό, δίνοντας τη δυνατότητα στη βλάστηση να αναπτυχθεί ξανά πάνω σε δύσκολο πρανές. Και τα αποτελέσματα, μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες, είναι ήδη ορατά.

Άρα το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο πιεστικό:

Αφού γίνεται στην Εγνατία Οδό, γιατί να μη γίνει και στη Γωνιά;

Δεν μιλάμε για μια αισθητική λεπτομέρεια. Μιλάμε για την εικόνα της Ηγουμενίτσας. Για την περιβαλλοντική αποκατάσταση ενός σημείου που επιβαρύνθηκε για να κατασκευαστεί ένα μεγάλο δημόσιο έργο. Για την υποχρέωση της Πολιτείας και των αρμόδιων φορέων να μην αφήνουν τέτοιες εκκρεμότητες να περνούν από γενιά σε γενιά.

Η αποκατάσταση της Γωνιάς πρέπει να μπει άμεσα στην ατζέντα. Με τεχνική μελέτη, με περιβαλλοντική τεκμηρίωση, με επιλογή κατάλληλων φυτών και με εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων συγκράτησης εδάφους, όπως αυτές που ήδη βλέπουμε να εφαρμόζονται λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα.

Η Γωνιά δεν μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί μνημείο αδιαφορίας. Το βουνό απογυμνώθηκε για ένα έργο που άλλαξε την Ηγουμενίτσα. Η πόλη δικαιούται τώρα να απαιτήσει την αποκατάσταση του τοπίου που θυσιάστηκε.

Έστω και τώρα, ας γίνει το αυτονόητο.

Να κινηθούν οι διαδικασίες, να αξιοποιηθούν οι σύγχρονες λύσεις και να ξεκινήσει επιτέλους η αποκατάσταση της Γωνιάς.