Παρουσιάζουν την Ηγουμενίτσα ως Αλβανικό έδαφος (+ΒΙΝΤΕΟ)

Παρουσιάζουν την Ηγουμενίτσα ως Αλβανικό έδαφος (+ΒΙΝΤΕΟ)

Αντιδράσεις προκαλεί ανάρτηση στα social media που συνοδεύεται από βίντεο με πλάνα από την Ηγουμενίτσα και φέρει τη λεζάντα «Igomenica Çamëria», μαζί με αλβανικό σύμβολο. Στο κείμενο της ανάρτησης διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι η περιοχή αποτελεί «αλβανικό έδαφος».

Η ανάρτηση του χρήστη Bledar Cakalli, με βίντεο τραβηγμένο από το λιμάνι εσωτερικού της Ηγουμενίτσας (κοντά στο αστυνομικό μέγαρο) και λεζάντες του τύπου Igomenica Çamëria, δεν είναι μια αθώα προσωπική άποψη. Αποτελεί σαφή απόπειρα κανονικοποίησης μιας αναθεωρητικής αφήγησης που, ειδικά στα σύνορα και σε μια πόλη-πύλη της χώρας, αποκτά πολιτικό βάρος.

Πρόκειται για περιεχόμενο που εντάσσεται στη γνωστή ρητορική περί «Τσαμουριάς», η οποία κατά καιρούς επανεμφανίζεται στο διαδίκτυο και προκαλεί κοινωνική ένταση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από πλάνα ελληνικών πόλεων και αναφορές σε ζητήματα κυριαρχίας.

Το αφήγημα που συνοδεύει το βίντεο (ότι δήθεν η Ηγουμενίτσα και συνολικά η Θεσπρωτία είναι αλβανικό έδαφος που «έγινε ελληνικό» με τους Βαλκανικούς πολέμους) πατάει πάνω στο αποκαλούμενο τσάμικο ζήτημα: ένα πλέγμα διεκδικήσεων που προβάλλεται από μερίδα κύκλων στην Αλβανία με αιτήματα επιστροφής, ιθαγένειας και κυρίως περιουσιών των μουσουλμάνων Τσάμηδων που έφυγαν/εκδιώχθηκαν από την Ήπειρο στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ως εγκληματίες πολέμου.

Η ανάρτηση έχει λάβει μεγάλη διάδοση, συγκεντρώνοντας δεκάδες χιλιάδες προβολές, εκατοντάδες σχόλια και κοινοποιήσεις, γεγονός που αναζωπύρωσε συζητήσεις στα σχόλια με έντονο τόνο.

Υπό αυτό το πρίσμα, το να παρουσιάζεται η Ηγουμενίτσα ως "Τσαμουριά" είναι πολιτική πρόκληση με στόχο να περάσει στο κοινό η ιδέα ότι υφίσταται δήθεν αμφισβήτηση κυριαρχίας ή «χαμένο έδαφος».

Και αυτό ακριβώς κάνει επικίνδυνη τη συγκεκριμένη πρακτική που μετατρέπει ένα σύνθετο ιστορικό υπόβαθρο σε σύνθημα, και ένα ευαίσθητο διπλωματικό θέμα σε viral περιεχόμενο.

Η απάντηση οφείλει να είναι καθαρή και θεσμική, χωρίς κραυγές και χωρίς συλλογικές στοχοποιήσεις.