.webp)
Γαλάζιες Σημαίες: Γιατί η στάση Νταή είναι πιο σοβαρή απ’ όσο παρουσιάζεται
Η απόφαση του δημάρχου Ηγουμενίτσας, Παναγιώτη Νταή, να μη συμμετάσχει ο Δήμος στο πρόγραμμα των «Γαλάζιων Σημαιών» μπορεί να μην είναι επικοινωνιακά εύκολη. Είναι όμως μια απόφαση που έχει λογική, όταν τη δει κανείς πέρα από το επίπεδο της εντύπωσης.
Γιατί η «Γαλάζια Σημαία» δεν είναι κρατική πιστοποίηση. Δεν είναι επίσημη βεβαίωση του ελληνικού κράτους ότι μια παραλία είναι ιδανική. Είναι ένα διεθνές εθελοντικό πρόγραμμα περιβαλλοντικής βράβευσης, το οποίο στην Ελλάδα χειρίζεται η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης. Η συμμετοχή γίνεται με αίτηση, φάκελο και οικονομική συνδρομή. Άρα ο Δήμος δεν είναι υποχρεωμένος να συμμετέχει, ούτε η μη συμμετοχή σημαίνει αυτομάτως ότι οι παραλίες είναι ακατάλληλες. Το πρόγραμμα προβλέπει κριτήρια για καθαριότητα, κάδους, εγκαταστάσεις υγιεινής, ναυαγοσωστική κάλυψη, ασφάλεια και πρόσβαση σε άτομα με αναπηρία. Αυτά είναι η ουσία. Όχι το πανί στον ιστό.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό ερώτημα: θέλουμε μια σημαία για τη φωτογραφία ή θέλουμε παραλίες που να ανταποκρίνονται πραγματικά στις ανάγκες των πολιτών και των επισκεπτών;
Η πιο εύκολη επιλογή για κάθε δημοτική αρχή θα ήταν να πληρώσει τη συνδρομή, να καταθέσει φακέλους, να κυνηγήσει τη βράβευση και να πανηγυρίσει επικοινωνιακά. Το κόστος συμμετοχής, με βάση αποφάσεις άλλων Δήμων, είναι 495 ευρώ ανά ακτή/θέση. Για τέσσερις ακτές, το ποσό θα ήταν 1.980 ευρώ. Το μεγάλο κόστος όμως δεν είναι αυτό. Το μεγάλο κόστος είναι να έχεις πραγματικά οργανωμένες παραλίες: τουαλέτες, ντουζιέρες, καθαριότητα, συντήρηση, πρόσβαση ΑμεΑ, ναυαγοσώστες, σήμανση, ασφάλεια και καθημερινή φροντίδα.
Αν αυτά δεν είναι πλήρως εξασφαλισμένα, τότε η συμμετοχή στο πρόγραμμα κινδυνεύει να γίνει άλλοθι. Και ο Δήμος Ηγουμενίτσας έχει ζήσει στο παρελθόν αυτή την αντίφαση: να συζητάμε για «Γαλάζιες Σημαίες» την ώρα που οι πολίτες ρωτούσαν για τουαλέτες, ντουζιέρες, καθαριότητα, πρόσβαση και πραγματικές υποδομές στις παραλίες.
Γι’ αυτό η απόφαση Νταή μπορεί να διαβαστεί διαφορετικά: όχι ως αδιαφορία για τον τουρισμό, αλλά ως άρνηση συμμετοχής σε έναν επικοινωνιακό διαγωνισμό, όταν πρώτα δεν έχει διασφαλιστεί ότι το παραλιακό μέτωπο λειτουργεί όπως πρέπει. Δεν είναι ήττα να μη σηκώσεις μια σημαία. Ήττα θα ήταν να σηκώσεις σημαία πάνω από προβλήματα που όλοι βλέπουν.
Η Ηγουμενίτσα δεν χρειάζεται βιτρίνα. Χρειάζεται ουσία. Χρειάζεται παραλίες καθαρές, λειτουργικές, προσβάσιμες και αξιοπρεπείς. Χρειάζεται Δρέπανο και Μακρυγιάλι με πραγματικές υποδομές, όχι με υποσχέσεις. Χρειάζεται σοβαρή συντήρηση, μόνιμο σχεδιασμό, καθαριότητα σε καθημερινή βάση και όχι αποσπασματικές κινήσεις λίγο πριν ανοίξει η τουριστική περίοδος.
Οι επικριτές της απόφασης έχουν ένα προφανές επιχείρημα: η Ελλάδα παραμένει πολύ ψηλά διεθνώς στις Γαλάζιες Σημαίες, με 624 βραβευμένες ακτές το 2026, και η απουσία της Ηγουμενίτσας από τον κατάλογο δημιουργεί αρνητική εικόνα. Αυτό είναι αλήθεια ως επικοινωνιακή διαπίστωση. Όμως η απάντηση δεν μπορεί να είναι «να μπούμε για να μη φαινόμαστε απόντες». Η απάντηση πρέπει να είναι «να μπούμε όταν θα είμαστε πραγματικά έτοιμοι».
Η Γαλάζια Σημαία έχει αξία όταν αντανακλά την πραγματικότητα. Όταν όμως η πραγματικότητα δεν είναι αντίστοιχη, τότε η σημαία μετατρέπεται σε χαρτί εντυπώσεων. Και ο Δήμος οφείλει πρώτα να υπηρετεί τους πολίτες του, όχι τους πίνακες βραβεύσεων.
Η σωστή θέση, λοιπόν, δεν είναι να γυρίσει ο Δήμος μόνιμα την πλάτη στο πρόγραμμα. Η σωστή θέση είναι να επιστρέψει όταν μπορεί να το κάνει με καθαρό πρόσωπο. Με παραλίες οργανωμένες. Με υποδομές που λειτουργούν. Με τουαλέτες, ντουζιέρες, καθαριότητα, πρόσβαση, ασφάλεια και φροντίδα. Όχι επειδή το απαιτεί ένας φάκελος, αλλά επειδή το δικαιούνται οι δημότες και οι επισκέπτες.
Αν αυτή είναι η λογική της απόφασης Νταή, τότε δεν πρόκειται για υποβάθμιση του Δήμου. Πρόκειται για μια πιο τίμια στάση: πρώτα φτιάχνουμε την παραλία και μετά σηκώνουμε τη σημαία.
Στο πλαίσιο αυτό, η επιλογή της δημοτικής αρχής να δώσει προτεραιότητα στην ολοκληρωμένη επιστημονική μελέτη για την προστασία του Δρεπάνου είναι η μόνη σοβαρή απάντηση απέναντι σε όσους επιμένουν να μετρούν την αξία μιας παραλίας με ένα κομμάτι πανί στον ιστό και όχι με την πραγματική της κατάσταση.
Την ώρα που η ακτογραμμή του Δρεπάνου δοκιμάζεται από τη διάβρωση και η ανάγκη για ουσιαστικές παρεμβάσεις είναι πλέον επιτακτική, κάποιοι προτιμούν τη βολική φασαρία των κοινωνικών δικτύων, τις μισές αλήθειες και τις εύκολες κορώνες περί «υποβάθμισης».
Είναι προφανώς πιο εύκολο να στήνεις εντυπώσεις γύρω από μια Γαλάζια Σημαία, παρά να ασχολείσαι με μελέτες, τεχνικά δεδομένα, περιβαλλοντική προστασία και πραγματικές λύσεις.
Το thespro.gr έχει ήδη αναδείξει την εκπόνηση της σχετικής επιστημονικής μελέτης, η οποία αποτελεί τη σοβαρή βάση για την επόμενη μέρα του Δρεπάνου.
Αυτή είναι η ουσία που κάποιοι αποφεύγουν και όχι η επικοινωνιακή εκμετάλλευση ενός συμβόλου για λίγα likes και πρόσκαιρο θόρυβο, αλλά η διάσωση μιας από τις σημαντικότερες παραλίες της Θεσπρωτίας, πριν η ίδια η πραγματικότητα εκθέσει ανεπανόρθωτα όσους σήμερα παριστάνουν τους υπερασπιστές της.