Αρνητικά και τα 15 σημερινά δείγματα που εξετάστηκαν στα Ιωάννινα

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020
Αρνητικά και τα 15 σημερινά δείγματα που εξετάστηκαν στα Ιωάννινα


Αρνητικά επέστρεψαν τα 15 σημερινά δείγματα που περιμέναμε από τον εργαστηριακό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στην Ιωάννινα και που ολοκληρώθηκε πριν από λίγο.

Αναμένονται αποτελέσματα για τα 20 που έχουν σταλεί την Θεσσαλονίκη και άλλα 20 που στάλθηκαν στα Γιάννενα.
Αρνητικά και τα 15 σημερινά δείγματα που εξετάστηκαν στα Ιωάννινα Αρνητικά και τα 15 σημερινά δείγματα που εξετάστηκαν στα Ιωάννινα Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5

Αρνητικά επέστρεψαν τα 20 δείγματα από την Πάτρα - 55 νέα δείγματα σήμερα

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020
Αρνητικά επέστρεψαν τα 20 δείγματα από την Πάτρα - 55 νέα δείγματα σήμερα


Αρνητικά επέστρεψαν τα 20 δείγματα που είχαν ληφθεί στην Παραμυθιά και είχαν σταλεί για εξέταση στην Πάτρα.

Σήμερα λήφθηκαν 55 νέα δείγματα από τα οποία τα 35 στάλθηκαν στα Γιάννενα και τα 20 σε εργαστήριο της Θεσσαλονίκης.

Για τα 35 σημερινά δείγματα που στάλθηκαν στα Γιάννενα θα έχουμε τα αποτελέσματα για τα 15 σήμερα αργά το βράδυ, ενώ για τα υπόλοιπα 20 θα γίνουν γνωστά το μεσημέρι της Δευτέρα, μαζί με αυτά που στάλθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Έτσι, τα επιβεβαιωμένα κρούσματα στην περιοχή της Παραμυθιάς, παραμένουν 15.


Αρνητικά επέστρεψαν τα 20 δείγματα από την Πάτρα - 55 νέα δείγματα σήμερα Αρνητικά επέστρεψαν τα 20 δείγματα από την Πάτρα - 55 νέα δείγματα σήμερα Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5

Μικρές γραφικές ακτές, κρυμμένες στην "σκιά" της Πάργας, των Συβότων και της Ηγουμενίτσας

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020


ΣΤΑΥΡΟΛΙΜΕΝΑΣ-Φωτογραφία του Γιωργου Μαλαμίδη
Στην ανάσα του Ιονίου και στην αγκαλιά της Ηπειρωτικής γης, κρυμμένες στην "σκιά" της Πάργας, των Συβότων και της Ηγουμενίτσας, μικρές γραφικές ακτές, δίνουν ανάσες δροσιάς στον επισκέπτη που θα τις ανακαλύψει.
Το ανάγλυφο της ακτογραμμής, το πράσινο της φύσης που ακουμπά στην θάλασσα, η ηρεμία αλλά και η αγριάδα του τοπίου, τα καταγάλανα νερά, οι παραλίες που είναι αμμουδερές, με βότσαλο, ή βραχώδεις ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις.
Το Σαρακίνικο, είναι ένας μικρός κόλπος που απέχει 19 χιλιόμετρα από την κοσμοπολίτικη Πάργα. 
Η λευκή ψιλή άμμος και ο ελαιώνας που φτάνει έως την ακτή, συνθέτουν μία ήρεμη και απολαυστική πρόταση, ένα καταφύγιο διακοπών μακριά από την πολυκοσμία. 
Ο τόπος σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση πήρε το όνομά του από τους Σαρακινούς πειρατές, οι οποίοι έφτασαν εκεί, μετά από μία μεγάλη καλοκαιρινή θαλασσοταραχή που τσάκισε στα βράχια το ξύλινο σκαρί τους.
Λίγο βορειότερα από το Σαρακίνικο στην Πέρδικα, μέσα από το πράσινο, ξεφυτρώνει η παραλία της Αγίας Παρασκευής, που σπάνια έχει κύμα, με βότσαλο και χαλίκι. 
Η ακτή, πήρε το όνομά της από το νησάκι που βρίσκεται απέναντι με το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής. 
Η παραλία είναι οργανωμένη, ενώ κολυμπώντας μπορεί να φτάσει κάποιος στο κατάφυτο νησάκι. 
Πριν την Αγία Παρασκευή, απλώνεται μια μικρότερη παραλία, το Καμίνι, όπου λειτουργούν ταβέρνες με θαλασσινά και φρέσκο ψάρι, καθώς και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Στην ίδια περιοχή, η πρόταση για "απόκοσμες" διακοπές σε σκηνή, είναι ο Σταυρολίμενας, όπου για να φτάσει κάποιος στη μικρή γραφική παραλία, χρειάζεται να περπατήσει σε δρομάκι, καθώς δεν υπάρχει πρόσβαση για αυτοκίνητα στην ακτή.
Τις μικρές άγνωστες παραλίες της Ηπείρου, έχουν ανακαλύψει οι τουρίστες που κάνουν διακοπές στο Ιόνιο, με ιστιοπλοϊκά ή άλλα σκάφη. Αργά το απόγευμα, κάθε μέρα, δεκάδες σκάφη ρίχνουν άγκυρα εκεί, καθώς αποτελούν ένα ασφαλές αγκυροβόλιο. 


 
Μικρές γραφικές ακτές, κρυμμένες στην "σκιά" της Πάργας, των Συβότων και της Ηγουμενίτσας Μικρές γραφικές ακτές, κρυμμένες στην "σκιά" της Πάργας, των Συβότων και της Ηγουμενίτσας Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5

Θεσπρωτία: Σημάδια για προορισμούς Φωτός, Χρωμάτων, Ζωής, Ομορφιάς - Του Λεωνίδα Τζάνη

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020







Γέννημα θρέμμα Θεσπρωτός και χρειάστηκα αρκετά χρόνια να ξεφύγω από τα στενά όρια της καθημερινότητας, της ρουτίνας. Μερικά χρόνια, για να ανακαλύψω την Φύση, την Θεσπρωτία. Βέβαια το εύρος του ρήματος “ανακαλύπτω”, ειδικά για την Θεσπρωτία, είναι δύσκολο να περιοριστεί σε κάποια όρια και τέλος. Αυτός ο τόπος, το σιγοψιθυρίζω μετά από κάθε περιπέτεια μου, δεν παύει να με εκπλήσσει. Βουνά, χαράδρες δάση. Ανάμεσα τους χωριά, εκκλησιές, όλα γεμάτα με θρύλους κι Ιστορίες και…. Νερά που ξεκινούν από κει ψηλά, σε πηγές γεννιούνται, σε ποτάμια παίρνουν φόρα, περνάν κάτω από γεφύρια, μέσα από φαράγγια και ανταμώνουν στις καταγάλανες δαντελωτές ακτές του Ιονίου.
Η αρχή έγινε από τις παιδικές μου αναμνήσεις μα και επιθυμίες. Αυτές με πήραν από το χέρι, με ανέβασαν ξανά στα βουνά, με περπάτησαν πάλι σε πλαγιές και δάση. Μαζί τους διέσχισα τα ποτάμια και ήταν ο μπούσουλας μου να πλεύσω στο Ιόνιο. Κι όταν αυτά άρχισαν να πραγματοποιούνται ήρθε η λαχτάρα να τα αποτυπώσω, να τα μοιραστώ. Να δείξω στον κόσμο κάποιες Στιγμές . Κάπου εκεί στην προσπάθεια μου να αποτυπώσω αυτήν την αστείρευτη ομορφιά του τοπίου, αντάμωσα και την Φωτογραφία. Συνάμα μέσα από την εικόνα ξεπηδούσαν μυριάδες λέξεις και στην πορεία θέλησα να συλλέξω, να γράψω μερικές για να δείξω κάποιες πτυχές του τοπίου όπου το φως και οι αποχρώσεις του δεν έφταναν για να αποδώσουν απόλυτα την ομορφιά του.
Πέρασε καιρός και αυτή η μικρή τρέλα άρχισε να αποκτά “συνοδοιπόρους” Άτομα που νοερά, αρχικά, με ακολουθούσαν σε αυτές τις περιπέτειες. Είναι τότε που άρχισα να καταλαβαίνω πως η δύναμη της εικόνας και των μικρών μου Στιγμών θα με βοηθούσε στο σκοπό μου
Σκοπό - όνειρο που ξεκίνησε και απ το παράπονο… για το πόσο άγνωστη είναι ακόμα η Θεσπρωτία. Για πολλούς είναι ακόμα ένας επίγειος αχαρτογράφητος παράδεισος και έχει τόσες συγκινήσεις να προσφέρει στον επισκέπτη. Έτσι θέλω μέσα από της Στιγμές που μοιράζομαι να βάλω ένα μικρό λιθαράκι στην ανάδειξη αυτού του τόπου
Ένας “κούκος” μπορεί να φέρει την Άνοιξη; όχι βέβαια υπάρχουν πολλοί που πριν από μένα προσπαθούν για αυτό και άλλοι περισσότεροι που βαδίζουν στην ίδια κατεύθυνση. Να συστήσουν την Θεσπρωτία στον κόσμο . Μα το σημαντικό είναι, τι μπορεί να κάνει και ο καθένας μας τελικά για αυτό.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να απολογηθώ για τον τίτλο αυτού του κειμένου. Κανονικά θα έπρεπε να ήταν, Σημάδια Ανάπτυξης, μα η λέξη Ανάπτυξη έχει τόσο πολύ ¨κακοποιηθεί” στις μέρες που ζούμε, ώστε μόνο η αναφορά της θα “ξεθώριαζε” κάθε προσπάθεια. Ζώη λοιπόν στην θέση της Ανάπτυξης και…. Σημάδια για να ζωντανέψει αυτός ο τόπος.
Αυτά τα χρόνια που τριγυρνώ η δυσκολία να γνωρίσω πραγματικά την Θεσπρωτία ήταν στην έλλειψη των Σημαδιών, της Πληροφορίας, των Πηγών για τους παραδείσους αυτού του τόπου. Δυσκολευόμουν να τους βρω, πολλές φορές ο κόσμος δεν βοηθούσε, ίσως δεν καταλάβαινε την αξία τους. Δεν μπορούσε να κατανοήσει πώς μια κορυφή βουνού, ένας μικρός καταρράκτης, ένα απόμακρο ξωκλήσι στην άκρη του βράχου, μπορεί να είναι σημαντικό. Μερικές φορές συναντούσα ενδοιασμούς από τους ντόπιους, “φοβία” μην αποκαλυφθεί ο μικρός τους παράδεισος. Κρατώντας τον όμως για τον εαυτό τους, άθελα, στερούσαν από την περιοχή τους την ζωή που θα μπορούσε να εμφυσήσει ο κόσμος που θα ερχόταν σαν επισκέπτης. Απόρροια αυτών είναι το φαινόμενο ακόμα και για όσους ζουν μόνιμα στην Θεσπρωτία να μην ξέρουν πανέμορφα μέρη του τόπου τους, σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων.
Να τα Σημάδια Ζωής …..η πληροφορία, οι οδηγίες, η πρόσβαση να φτάσει ο κόσμος σε αυτά τα μέρη απίστευτης ομορφιάς.
Μια Ταμπέλα, ένα βέλος κατεύθυνσης, λίγες λέξεις, εικόνες, είναι αρκετές να κάνουμε γνωστό τον τόπο μας. Αρωγοί σε αυτή την προσπάθεια είναι άτομα που έχουν ικανότητα να μεταδώσουν αυτά τα Σήματα. Περιπατητές, φυσιολάτρες, φωτογράφοι, αφηγητές. Άνθρωποι που νιώθουν την αύρα που εκπέμπουν αυτές οι ομορφιές και θέλουν να την μεταδώσουν. Να φέρουν συνοδοιπόρους με την ματιά τους, τον λόγο τους. Να ξεναγήσουν, να γνωρίσουν στον κόσμο την Θεσπρωτία 

Όλοι μας μπορούμε ο καθένας με της δικές του δυνάμεις. Βάλτε αυτά τα Σημάδια Ζωής. Τοποθετήστε πινακίδες, καθαρίστε έναν χώρο, χαράξτε ένα μονοπάτι στο δάσος, το ρέμα, μια πορεία για την καταγάλανη ακτή. Προσθέστε σε αυτά “αποχρώσεις” Μύθων, Ιστορίας μα και αναμνήσεων. Κάντε το δικό σας τοπικό παράδεισο να τον επισκεφτεί και να τον αγαπήσει ο κόσμος και εσείς θα εισπράξετε την χαρά ότι προσφέρατε στους επισκέπτες, λίγο από την ομορφιά που σας ανάθρεψε, την Ομορφιά της Θεσπρωτικής Γης.





Σημάδια για προορισμούς Φωτός,Χρωμάτων, Ζωής ....Ομορφιάς. 







….κάπου  εκεί ανάμεσα σε βουνά ποτάμια και θάλασσες θα περιφέρομαι κι εγώ  Σε κάθε γωνιά της Θεσπρωτίας, σε αυτόν τον τόπο κάθε φορά να με εκπλήσσει.


Θεσπρωτία: Σημάδια για προορισμούς Φωτός, Χρωμάτων, Ζωής, Ομορφιάς - Του Λεωνίδα Τζάνη Θεσπρωτία: Σημάδια για προορισμούς Φωτός, Χρωμάτων, Ζωής, Ομορφιάς - Του Λεωνίδα Τζάνη Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5

Όρραον: Η άγνωστη πέτρινη πόλη της Ηπείρου όπου διασώζονται τα καλύτερα διατηρημένα σπίτια της ελληνικής αρχαιότητας

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020

https://1.bp.blogspot.com/-aOUpsHqcCDU/V6WymFdwqeI/AAAAAAACTck/8eQXMzAdEdYMBa6Myyj5C9h4MldQLznYgCLcB/s640/%25CE%259F%25CE%25A1%25CE%2591.jpg

Από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο διασώζονται, σε σπάνιες περιπτώσεις μοιάζοντας κιόλας άθικτα από τον χρόνο, κτίρια και αρχιτεκτονήματα διαφόρων ειδών- ναοί, αμφιθέατρα, στάδια, μαντεία, αγορές, νεκροπόλεις. Όχι όμως και ιδιωτικές οικίες, παρά μόνο τα θεμέλιά τους και αυτό όταν η αρχαιολογική σκαπάνη σταθεί τυχερή.

Στον ελλαδικό χώρο, τα καλύτερα διατηρημένα σπίτια των αρχαίων Ελλήνων, διατρέχοντας όλη την χρονική περίοδο από τα κλασικά έως και τα ελληνιστικά χρόνια, δε βρίσκονται στις υπώρειες της Ακρόπολης των Αθηνών, ούτε σε κάποιον φημισμένο αρχαιολογικό χώρο- αλλά σε έναν γυμνό, πετρώδη λόφο της Ηπείρου, ακριβώς στα σύνορα των νομών Άρτας και Πρέβεζας.

Είναι το αρχαίο Όρραον, μια κωμόπολη των Μολοσσών της Ηπείρου- εκεί στέκουν ακόμη όρθια 4 κτίρια της ύστερης κλασικής περιόδου, τρεις ιδιωτικές κατοικίες και (μάλλον) ένα δημόσιο κτίριο. Και μόνο η ύπαρξη των κτιρίων αυτών, με τους τοίχους τους να στέκουν όρθιοι μέχρι το ύψος της στέγης του δευτέρου ορόφου τους, μεταμορφώνει τον άσημο λοφίσκο των 345 μέτρων ύψος, σε ένα εντυπωσιακό αρχαιολογικό τοπόσημο.


Το Όρραον ιδρύθηκε (πιθανότατα) στο δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ., από τους Μολοσσούς σε θέση με στρατηγική σημασία, καθώς φρουρούσε την κυριότερη διάβαση από τον Αμβρακικό προς την ενδοχώρα τους- ήταν ένας σχετικά μικρός οικισμός, με περίπου 100 σπίτια, όλα τους κτισμένα από ντόπιο ασβεστόλιθο, όπως και το ισχυρό, διπλό πέτρινο τείχος που προστάτευε την αρχαία πολίχνη. Ο πολεοδομικός της σχεδιασμός είχε σαν πρότυπο αυτόν της γειτονικής Αμβρακίας (σημερινή Άρτα)- δώδεκα στενοί, παράλληλοι δρόμοι, διασταυρώνονται με δύο κάθετους, σχηματίζοντας ορθογώνια οικοδομικά «τετράγωνα».

Ο οικισμός υδρευόταν από μια πηγή που βρισκόταν εκτός των τειχών του- ένα μονοπάτι που ξεκινούσε από την ανατολική πύλη οδηγούσε εκεί. Εκτός της φυσικής πηγής, οι κάτοικοι του οικισμού διασφάλισαν την ύπαρξη πόσιμου νερού και με την κατασκευή μιας μεγάλης δεξαμενής όπου συγκεντρωνόταν το βρόχινο νερό. Η δεξαμενή ήταν έργο δημόσιο- ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα είναι μια κατασκευή άρτια τεχνικά. Μια πέτρινη κλίμακα από 19 σκαλοπάτια οδηγεί και τον σημερινό επισκέπτη στον πυθμένα της, που ήταν φτιαγμένος από πήλινα όστρακα. Περπατώντας τον αρχαίο οικισμό, παρατηρώ το άψογο λάξευμα των μεγάλων πέτρινων όγκων, τα απολύτως ευθετισμένα και (ακόμη) άρρηκτα μεταξύ τους «δεσίματα» και αναλογίζομαι την τεχνογνωσία των μηχανικών, μαστόρων και τεχνιτών που εργάστηκαν χιλιάδες χρόνια πριν στον ίδιο τόπο- το περφεξιονιστικό μεράκι και τον κόπο τους. Τα παράθυρα των σπιτιών υπάρχουν ακόμα- μέσα από αυτά διαγράφεται ο ίδιος ορίζοντας με τα χρόνια που στα σημερινά πέτρινα κουφάρια έδιναν ζωή πολυμελείς οικογένειες. Τα ίδια τα σπίτια ήταν διώροφα- στους τοίχους τους χάσκουν ακόμα οι τρύπες (δοκοθήκες) που «κούμπωναν» τα δοκάρια του πάνω πατώματος.,

Η κ. Ανθή Αγγέλη, είναι προϊσταμένη της Εφορίας Αρχαιοτήτων Πρέβεζας, αρχαιολόγος που έχει συμμετάσχει στις ανασκαφές του Όρραον.«Το Όρραον έχει την εξής ιδιαιτερότητα: γενικά τα αρχαία σπίτια κτίζονταν ως ένα επίπεδο 70- 80 εκατοστών με λίθινα θεμέλια αλλά από εκεί και πάνω η δόμηση συνεχιζόταν με πλίνθινα τούβλα, για αυτό και σώζονται μέχρι ένα μικρό ύψος. Επειδή, όμως, στη γύρω περιοχή του Όρραον αφθονεί, όπως και σήμερα, ο ασβεστόλιθος και η εξόρυξη του είναι σχετικά εύκολη, οι κάτοικοι εδώ έχτισαν τα σπίτια τους εξολοκλήρου από πέτρα, μέχρι και το ύψος της στέγης. Στον ελλαδικό χώρο δεν υπάρχουν άλλα τέτοια διατηρημένα σπίτια και αυτά στο Όρραον μας δίνουν μια πολύ καλή εικόνα για την αρχιτεκτονική των ιδιωτικών κατοικιών εκείνης της περιόδου. Υπήρχε ένας προθάλαμος και μια εσωτερική αυλή που γύρω της διατάσσονταν αρκετά δωμάτια. Ένα τμήμα του σπιτιού μπορεί να ήταν μονώροφο για να εξασφαλίζει καλύτερο φωτισμό αλλά τα σπίτια του Όρραον ήταν δύο ορόφων. Στην «Οικία Α» διασώζεται και η βάση της πέτρινης κλίμακας που οδηγούσε πάνω».




Ερείπια τοίχος, στο βάθος η Ιονία Οδός

Ρωτάω την κυρία Αγγέλη για το κίνητρο των Μολοσσών- ενός ελληνικού φύλου που από την βορειοδυτική Μακεδονία μετακινήθηκε στο οροπέδιο των Ιωαννίνων περίπου το 1.200 π.Χ.- να κτίσουν αυτή την πέτρινη πολίχνη. «Το Όρραον φύλασσε το πέρασμα από τον Αμβρακικό κόλπο προς το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων. Γνωρίζουμε από αρχαίες πηγές ότι οι Μολοσσοί είχαν πρόσβαση στον Αμβρακικό, μάλιστα κατείχαν μια μικρή έκταση περίπου 80 σταδίων στις ακτές του. Κανείς δεν μπορούσε να περάσει από τον Αμβρακικό και την πεδιάδα της Άρτας χωρίς να γίνει αντιληπτός από το Όρραον. Επίσης, φύλασσε το πέρασμα από την κοιλάδα του Αράχθου, που ήταν το όριο της επικράτειας των Μολοσσών».

Ήταν λοιπόν το Όρραον ένα οχυρό- παρατηρητήριο; «Ο φρουριακός του χαρακτήρας είναι σαφής. Διακρίνεται από την ισχυρή οχύρωση, τους στενούς δρόμους, ώστε ακόμα και αν οι εχθροί εισέβαλαν από τα τείχη να εγκλωβίζονταν, όπως επίσης από τα κτερίσματα που βρέθηκαν στις ταφές. Σχεδόν σε όλες βρέθηκαν όπλα, σε αντίθεση με την Αμβρακία, όπου μόνο σε ελάχιστους από τους χιλιάδες τάφους που ανασκάφηκαν, βρέθηκαν όπλα».

Τι γνωρίζουμε σήμερα για την αρχαία ζωή στον μικρό οικισμό; Πόσοι άνθρωποι ζούσαν εκεί, πως κατάφερναν να βιοπορίζονται; «Ο πληθυσμός του Όρραον εκτιμάται, βάση των περίπου 100 σπιτιών που περικλείονται από τα τείχη (εκτός βρισκόταν μόνο η νεκρόπολη), σε δύο χιλιάδες κατοίκους. Σε κάποιους χώρους των σπιτιών υπάρχουν ενδείξεις ότι σταβλίζονταν ζώα- σίγουρα λοιπόν ήταν ποιμένες και κτηνοτρόφοι, ενώ και ένας μικρός κάμπος στον γειτονικό Αμμότοπο, μάλλον καλλιεργούνταν από αυτούς τους ανθρώπους. Και σίγουρα κατοικούσαν εδώ αρκετοί στρατιώτες. Οι σχέσεις τους με την κοντινή Αμβρακία, που ήταν το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Ηπείρου αλλά αποτελούσε αποικία των Κορινθίων και όχι τμήμα της «χώρας» των Μολοσσών, πιθανότατα ήταν φιλικές. Και εμπορικά αναπτυγμένες. Προϊόντα της Αμβρακίας, όπως αγγεία, αλλά και νομίσματα έχουν βρεθεί σε τάφους στο Όρραον. Η Αμβρακία ήταν μια τυπική πόλη- κράτος, που γύρω από το άστυ είχε μια αγροτική περιοχή που ήλεγχε για να εξασφαλίζει την επάρκεια της σε αγαθά. Το Όρραον δεν ανήκε στην επικράτεια της Αμβρακίας, αλλά είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι κάτοικοι του είχαν εμπορικές σχέσεις με την πόλη- θα διακινούσαν εκεί τα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα τους, αγοράζοντας μετά ότι τους έλειπε».




Αντικείμενα από το Όρραον

Η ταύτιση του αρχαίου οικισμού- που είχε εντοπίσει τη δεκαετία του ’30 ο Βρετανός αρχαιολόγος Νίκολας Χάμοντ- με το Όρραον που αναφερόταν στις αρχαίες πηγές, επιτεύχθηκε βάσει ανασκαφικών ευρημάτων στη σημερινή Άρτα. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 σε ανασκαφές στον Ναό του Απόλλωνα, βρέθηκαν τμήματα ενεπίγραφης στήλης που καθόριζε τα όρια της χώρας της Αμβρακίας. Εκεί αναφερόταν και το Όρραον και σύμφωνα με τα τοπογραφικά στοιχεία που προέκυπταν- απόσταση από Αμβρακία, προς ποια κατεύθυνση- έγινε η ταύτιση του οικισμού με το Όρραον των αρχαίων πηγών.

Η μικρή αυτή αγροτική πολίχνη κρύβει και μια ηρωική ιστορία, που σχεδόν συμπίπτει με την παρακμή και το τέλος της. Το Όρραον υπήρξε μια από τις 4 μόνο πόλεις της Ηπείρου (του «Κοινού των Ηπειρωτών») που αντιστάθηκαν στους Ρωμαίους, το 168 π.Χ., έτος της ρωμαϊκής εισβολής. «Για αυτό οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν ολοσχερώς τα τείχη της πόλης. Όχι όμως και τα σπίτια της- ήταν μια πόλη που πολιορκήθηκε και κατακτήθηκε, υπήρξαν σίγουρα καταστροφές αλλά δεν ήταν ολοσχερείς. Οι Ρωμαίοι της επέτρεψαν να συνεχίσει να υπάρχει, ατείχιστη όμως, σαν ένδειξη της δικής τους, πλέον, εξουσίας στην περιοχή. Η πόλη τελούσε υπό την ρωμαϊκή κυριαρχία, δεν μπορούσε να έχει δική της άμυνα», σχολιάζει η κα Αγγέλη.

Στα τέλη του 1ου αι. π.Χ., τα χρόνια που ακολούθησαν τη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.), οι εναπομείναντες κάτοικοι του Όρραον μεταφέρθηκαν αναγκαστικά από τους Ρωμαίους του Οκταβιανού Αύγουστου στη νεοϊδρυθείσα Νικόπολη. Η ανθρώπινη παρουσία στο Όρραον έγινε παρελθόν.Έμειναν, μέχρι και σήμερα, οι σωροί από τις πέτρες του τείχους που γκρέμισαν οι λεγεωνάριοι, τα κουφάρια των σπιτιών αυτών των περήφανων ανθρώπων με το «αγύριστο, ηπειρώτικο κεφάλι» τους, η δεξαμενή που φύλασσε το νερό τους, η νεκρόπολη των προγόνων τους. Στο σύγχρονο αρχαιολογικό μουσείο της Άρτας, μια προθήκη είναι αφιερωμένη στο Όρραον- αγγεία, κοσμήματα, μικροπράγματα καθημερινής χρήσης, αγροτικά εργαλεία.
Σήμερα, από το παράθυρο της οικίας Α. διακρίνεται ένα αποπερατωμένο τμήμα της Ιόνιας Οδού και αν προχωρήσεις προς το άκρο του οικισμού, παράλληλα με τα πεσμένα τείχη, ο κάμπος της Άρτας και στο βάθος ο Αμβρακικός.
Φεύγοντας από τον οικισμό, στη δύση ενός ηλίου, καλοκαίρι του 2016, τους σκεφτόμουνα σεβαστικά- εκείνους τους Ηπειρώτες προπάτορες, να συσκέπτονται με τα βόρεια δωρικά τους για την στάση που θα κρατούσαν, βλέποντας από τα ίδια σπίτια τις ρωμαϊκές λεγεώνες να έρχονται. 
Όρραον: Η άγνωστη πέτρινη πόλη της Ηπείρου όπου διασώζονται τα καλύτερα διατηρημένα σπίτια της ελληνικής αρχαιότητας Όρραον: Η άγνωστη πέτρινη πόλη της Ηπείρου όπου διασώζονται τα καλύτερα διατηρημένα σπίτια της ελληνικής αρχαιότητας Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5

Τροχαίο με όχημα σε γκρεμό στο Σούλι

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020
Τροχαίο με όχημα σε γκρεμό στο Σούλι


Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε το πρωί της Κυριακής όταν ΙΧ όχημα που οδηγούσε ημεδαπός εξετράπη της πορείας του και βρέθηκε σε γκρεμό στο Σούλι, στην παλιά γέφυρα μπελέύ.

Το όχημα ευτυχώς σταμάτησε σε δέντρα.

Στο σημείο σπεύδουν οχηματα της πυροσβεστικης του ΕΚΑΒ και της αστυνομίας για τον απεγκλωβισμό του οδηγού και του συνοδηγού οι οποίοι δεν εχουν τραυματιστεί σύμφωνα με πληροφορίες.
Τροχαίο με όχημα σε γκρεμό στο Σούλι Τροχαίο με όχημα σε γκρεμό στο Σούλι Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5

Ανακοίνωση Ιατρικού Συλλόγου Θεσπρωτίας για το άνοιγμα των συνόρων

Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020
Ανακοίνωση Ιατρικού Συλλόγου Θεσπρωτίας για το άνοιγμα των συνόρων 


Εν μέσω πανδημίας βρεθήκαμε αντιμέτωποι και στον νομό μας με μια έξαρση κρουσμάτων στην πόλη της Παραμυθιάς κάτι που όλοι απευχόμασταν.

Θεωρούμε ότι έγινε συνείδηση σε όλους μας πλέον ότι κανένας δεν είναι στο απυρόβλητο και η τήρηση των μέτρων είναι κανόνας απαράβατος προκειμένου να είμαστε ασφαλείς.

Με αφορμή το επικείμενο άνοιγμα των συνόρων την 1/07/20 ως Ιατρικός σύλλογος, εκπληρώνοντας τον θεσμικό μας ρόλο επί ζητημάτων που αφορούν την δημόσια υγεία, απευθυνόμαστε σε όλους τους αρμόδιους φορείς προκειμένου να μεριμνήσουν για την πραγματοποίηση ελέγχων για τον νέο κορωνοϊό στις πύλες εισόδου της Θεσπρωτίας, το λιμάνι της Ηγουμενίτσας και το τελωνείο Μαυροματίου καθώς και για την προστασία του προσωπικού.

Είναι κατανοητή σε όλους μας η σπουδαιότητα αυτών των ελέγχων τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο για την αποφυγή της διασποράς του νέου ιού.

Ευελπιστούμε να εισακουστούμε έτσι ώστε να μην γίνουμε προάγγελοι κακών ειδήσεων.

Ο Πρόεδρος Ο Γ Γραμματέας 
Πέτρος Οικονομίδης. Νικόλαος Τάσιος
Ανακοίνωση Ιατρικού Συλλόγου Θεσπρωτίας για το άνοιγμα των συνόρων Ανακοίνωση Ιατρικού Συλλόγου Θεσπρωτίας για το άνοιγμα των συνόρων Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Ιουνίου 28, 2020 Rating: 5
Από το Blogger.