ΚΙΝΑΛ: Την Παρασκευή η απόφαση για τον υποψήφιο Δήμαρχο Ηγουμενίτσας

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018



Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ Θεσπρωτίας συνεδρίασε, με κύριο θέμα συζήτησης το πολιτικό πλαίσιο και την διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος για επιλογή του επικεφαλής ψηφοδελτίου για τις Αυτοδιοικητικές εκλογές στον Δήμο Ηγουμενίτσας.

Κατόπιν τούτο, αποφασίστηκε την Παρασκευή 2/11/2018 και ώρα 19:30 στο Angelika Pallas Hotel,στην Ηγουμενίτσα,μέσω ανοιχτής πρόσκλησης στα μέλη και φίλους του φορέα της κεντροαριστεράς να λάβει χώρα συζήτηση για το μέλλον του Δήμου Ηγουμενιτσας. 
Η οποία θα καταλήξει σε αυτοπροτάσεις ή πιθανά και ετεροπροτάσεις για την εκδήλωση ενδιαφέροντος για την ανάδειξη επικεφαλής ψηφοδελτίου που θα ηγηθεί της προσπάθειας της κεντροαριστεράς για:
- ένα ψηφοδέλτιο Ισχυρό, Πολυσυλλεκτικό και Προοδευτικό στον Δήμο Ηγουμενίτσας.
- ένα ψηφοδέλτιο που θα ικανοποιεί απαρέγκλιτα το τρίπτυχο Ενότητα – Διεύρυνση – Ανανέωση
- ένα ψηφοδέλτιο ΝΙΚΗΣ
- ένα ψηφοδέλτιο ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Ν.Ε. ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ


ΚΙΝΑΛ: Την Παρασκευή η απόφαση για τον υποψήφιο Δήμαρχο Ηγουμενίτσας ΚΙΝΑΛ: Την Παρασκευή η απόφαση για τον υποψήφιο Δήμαρχο Ηγουμενίτσας Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Νεκρός Βορειοηπειρώτης με καταγωγή από τα Γιάννενα, σε συμπλοκή με την αλβανική αστυνομία

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018


Αιματηρό συμβάν με τον τραγικό θάνατο 35χρονου Βορειοηπειρώτη σημειώθηκε ανήμερα της Εθνικής Επετείου στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Σύμφωνα με πληροφορίες κατοίκων στο Himara.gr, στις 10π.μ. 35χρονος Βορειοηπειρώτης από τους Βουλιαράτες πυροβόλησε στον αέρα ενώπιον αστυνομικών προσπαθώντας να τους εμποδίσει να κατεβάσουν την ελληνική σημαία που τοποθετήθηκε νωρίτερα σε στρατιωτικό νεκροταφείο Ελλήνων πεσόντων του 1940. Στη συνέχεια διέφυγε στην ορεινή περιοχή για να αποφύγει την σύλληψη.

Σύμφωνα με αλβανικά ΜΜΕ όμως, ο νεαρός πυροβόλησε και εναντίον των αστυνομικών που έφτασαν στο σημείο για να κατεβάσουν τη σημαία.

Οι αστυνομικές δυνάμεις του Αργυροκάστρου ζήτησαν την συνδρομή των αλβανικών ειδικών δυνάμεων "Rinea" καθώς και ελικοπτέρου.

Λίγο πριν τις τέσσερις το μεσημέρι, οι πληροφορίες ανέφεραν πως ο άνδρας συνελήφθη, ωστόσο, σύμφωνα με αλβανικά ΜΜΕ, ο 35χρονος έπεσε νεκρός από τις σφαίρες αστυνομικών!

Συγκεκριμένα σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αλβανικής αστυνομίας, ο βορειοηπειρώτης αρνήθηκε να παραδοθεί όταν εντοπίστηκε και άρχισε να πυροβολεί, με αποτέλεσμα να δεχτεί τα πυρά των ειδικών δυνάμεων και να πέσει νεκρός.



Νωρίτερα το himara.gr έγραφε πως οι κάτοικοι της περιοχής φοβούνταν για τη ζωή του νεαρού συγχωριανού τους καθώς θεωρούν πως οι Αλβανοί αναζητούν εξιλαστήριο θύμα.

Τα αλβανικά ΜΜΕ έδωσαν στη δημοσιότητα το όνομά του. Πρόκειται για τον 35χρονο Κωσταντίνο Κατσιφά με καταγωγή από τα Ιωάννινα.

Φωτογραφίες από τα αλβανικά ΜΜΕ, που μεταξύ άλλων δείχνουν και τρύπες από σφαίρες σε περιπολικό:


Όπως αναφέρει το himara.gr, κάθε χρόνο στην επέτειο του ΟΧΙ τα χωριά της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία στολίζουν τους δρόμους με την ελληνική σημαία. Το γεγονός αυτό τα αλβανικά μέσα το προβάλουν ως πρόκληση κατά της Αλβανίας με αποτέλεσμα να ξεσηκώνουν την κοινή γνώμη αλλά και την αστυνομία.

Οι Βουλιαράτες (αλβανικά: Bularat) είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Άνω Δρόπολης στη Βόρειο Ήπειρο, στη νότια Αλβανία. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων, απέχει 6 χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα και υπάγεται στο νομό Αργυροκάστρου.
Νεκρός Βορειοηπειρώτης με καταγωγή από τα Γιάννενα, σε συμπλοκή με την αλβανική αστυνομία Νεκρός Βορειοηπειρώτης με καταγωγή από τα Γιάννενα, σε συμπλοκή με την αλβανική αστυνομία Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Τρελή πορεία αυτοκινήτου τα ξημερώματα στην Ηγουμενίτσα (+ΦΩΤΟ)

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018

Τροχαία ατύχημα σημειώθηκε στις 6.00 τα ξημερώματα της Κυριακής 28 Οκτωβρίου, στη νέα παραλιακή οδό στην Ηγουμενίτσα, έξω από το τελωνείο.

Το ατύχημα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του thespro.gr, σημειώθηκε όταν η οδηγός του οχήματος έχασε τον έλεγχό του, λόγω της ολισθηρότητας του οδοστρώματος, με αποτέλεσμα, αφού χτυπήσει πρώτα στο αριστερό πεζοδρόμιο να προσκρούσει σε δύο σταθμευμένα ΙΧ, προκαλώντας τους σοβαρές υλικές ζημιές.

Ευτυχώς από το ατύχημα δεν τραυματίστηκε η οδηγός του οχήματος.

Προανάκριση για τα ακριβή αίτια του ατυχήματος διενεργεί το Τμήμα Τροχαίας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ηγουμενίτσας.

Τα οχήματα απομακρύνθηκαν από την οδική βοήθεια ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ



Τρελή πορεία αυτοκινήτου τα ξημερώματα στην Ηγουμενίτσα (+ΦΩΤΟ) Τρελή πορεία αυτοκινήτου τα ξημερώματα στην Ηγουμενίτσα (+ΦΩΤΟ) Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Ίλαρχος Τζαβέλλας. Πολέμησε και σκοτώθηκε το 1940 - Γράφει ο Σωτήρης Λ. Δημητρίου

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018

Ίλαρχος Κωνσταντίνος Λ. Τζαβέλλας

Έπεσε παλικαρίσια φωνάζοντας: “Εμπρός παιδιά για την πατρίδα…”, στις 2.30 μ.μ., στις 2 Δεκεμβρίου 1940

Ήταν απόγονος της ένδοξης οικογένειας των Σουλιωτών και γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1908.

Αποφοίτησε το 1927 από την σχολή Ευελπίδων. Πολέμησε και έπεσε ως Ίλαρχος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως Ίλαρχος.

Διακρίθηκε σε όλες τις μάχες όπου έλαβε μέρος, κατά το έπος του 1940, συνεχίζοντας έτσι την μακραίωνη ιστορία της οικογένειάς του.

«Εμπρός παιδιά για την πατρίδα…» φώναξε στους άντρες του καθώς μπροστάρης όπως σε όλες τις μάχες, ανεβαίνοντας τον βρήκε κατάστηθα η ριπή πολυβόλου και έπεσε. Έπεσε γενναία όπως η μοίρα των Σουλιωτών είχε ορίσει, καθώς επιχειρούσε να καταλάβει το ύψωμα του Άη Θανάση όπου ήταν συγκεντρωμένες Ιταλικές δυνάμεις. Ήταν Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου του 1940 στην μάχη της Πρεμετής με το 3ο Σύνταγμα Ιππικού, αναγκάζοντας την ιστορία να γράψει με το δικό του αίμα ένα ακόμη όνομα στον κατάλογο της θυσίας των Τζαβελλαίων για την ελευθερία της πατρίδας και να τον περάσει από την ζωή στην αιωνιότητα.




Ετάφη στα Μπαντελόνια στην Πρεμετή, με ένα ξύλινο Σταυρό από πάνω να τον συντροφεύει.

Οι τελευταίες επιστολές που αντάλλαξε ο ίλαρχος Τζαβέλλας με τον πατέρα του Λάμπρο συμπληρώνουν τις γραμμές της ιστορίας.

Έγραφε στις 15 Νοεμβρίου ο ίλαρχος Κων. Τζαβέλλας στον πατέρα του Λάμπρο Τζαβέλλα: «… Μετά 7ωρον μάχην καθ’ ην κατέλαβον δύο οχυρωμένα υψώματα 700μ., όρθιος, ακάλυπτος και ασκεπής με το πιστόλι στα χέρια, ωδήγησα τους άνδρες μου στην Δόξα και την Νίκη. Ευρίσκομε επί Αλβανικού εδάφους όπου είχα την τιμή και την ικανοποίηση να πατήσω πρώτος με το σύνταγμά μου. Εδέχθην τα συγχαρητήρια των προϊσταμένων μου και να είσαι υπερήφανος πατέρα γιατί ο γυιός σου αψηφώντας τον θάνατο, επολέμησε σαν Τζαβέλλας.

Απαντώντας στην επιστολή του μονάκριβου ήρωα γιού του ο στρατηγός-πατέρας γράφει στις 5 Δεκεμβρίου 1940:

«Οι Τζαβελλαίοι πολεμούν και πίπτουν! Για την τιμή, για την δόξα, για την Πατρίδα. Για σένα δεν υπάρχουν γονείς, σύζυγος, τέκνα, αδερφή. Υπάρχει μόνο ο άξιος και τιμημένος γυιός μου. Είναι ο 6ος κατά σειράν απόγονος της ιστορικής και ενδόξου οικογένειάς μας,της οποίας οι δύο τελευταίοι θείοι σου ταγματάρχαι έπεσαν τιμημένα στο Καλέ Γκρότο αριθμούντες τον 175ο και τον 176ο των πεσόντων για την Πατρίδα, Τζαβελλαίων. Ως αρχηγός της ένδοξου οικογένειάς μας και ως Ανώτατος Αξιωματικός σε συγχαίρω για το κατόρθωμά σου.

Είμαι υπερήφανος για Σένα, τον άξιον υιόν μου, τον αντάξιο απόγονο των ενδόξων προγόνων μας. Εύγε σου»

Έμελλε να μην διαβάσει ποτέ αυτό το γράμμα ο γιος του, γιατί είχε πέσει ένδοξα για το καθήκον στον υπέρτατο σκοπό!

Γράφει ο Σωτήρης Λ. Δημητρίου - Εδώ με τον γιο του ίλαρχου Κων-νου Τζαβέλλα, τον στρ. Ε. Α. Λάμπρο Τζαβέλλα και τον εγγονό του Κώστα Τζαβέλλα, στο Σούλι.


Τελευταία φορά που είδε τον πατέρα του, ο μικρός τότε, (στρ. Ε.Α. τώρα) Λάμπρος Τζαβέλλας ήταν την 28η Οκτωβρίου 1940. Τον πήγε το πρωί στο σχολείο σαν πατέρας και μετά από λίγη ώρα πέρασε καβάλα στο άλογο, σαν ίλαρχος Κωνσταντίνος Τζαβέλλας. Χάιδεψε τον μικρό γιο του Λάμπρο, στο κεφάλι, του χαμογέλασε και έφυγε αγέρωχος καβαλάρης όπου το καθήκον, η μοίρα της πατρίδος και η δική του μοίρα τον καλούσε! Όπου οι Σουλιώτες πρόγονοί του έταζαν. Κι έφυγε για το μέτωπο της γενναιότητας και για τον ένδοξο θάνατο της τιμής, της θυσίας για την υπεράσπιση της πατρίδας.

«Ήταν η τελευταία φορά που είδα τον πατέρα μου».

Μου είπε σαν επίλογο ο στρ. Ε. Α. Λάμπρος Τζαβέλλας ο σύγχρονος Λάμπρος Τζαβέλλας, στο Σούλι.

Ένας ευγενέστατος άνθρωπος, που αν και τον βαραίνουν αιώνες ένδοξης ιστορίας, είναι ένας άνθρωπος, καθόλου αλαζόνας, που σε κερδίζει από την πρώτη σου επαφή μαζί του. Με χαρά μου τον συναντώ και με τιμάει με την καλοσύνη του.


Ίλαρχος Τζαβέλλας. Πολέμησε και σκοτώθηκε το 1940 - Γράφει ο Σωτήρης Λ. Δημητρίου Ίλαρχος Τζαβέλλας. Πολέμησε και σκοτώθηκε το 1940 - Γράφει ο Σωτήρης Λ. Δημητρίου Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Νέοι της Πέρδικας άναψαν και φέτος το πύρινο ΟΧΙ

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018


Για μια ακόμη χρονιά, νέες και νέοι της Πέρδικας άναψαν το Πύρινο ΟΧΙ. 
Ένα έθιμο, που ξεκίνησε το 1966, με πρωτεργάτη του τον δάσκαλο Αχιλλέα Νούτσο.
Κάθε χρόνο στις 27 Οκτωβρίου, νέοι και νέες, νωρίς το απόγευμα ανηφορίζουν στο βουνό Γρανιτσα, όπου και ανάβουν με τεράστια πύρινα γράμματα το ΟΧΙ, σε ανάμνηση του ιστορικού ΌΧΙ του Ελληνικού Λαού στις 28 Οκτωβρίου 1940, τιμώντας με αυτό τον τρόπο, τις θυσίες όσων αγωνίστηκαν για την Ελευθερία της πατρίδας μας.


 
Νέοι της Πέρδικας άναψαν και φέτος το πύρινο ΟΧΙ Νέοι της Πέρδικας άναψαν και φέτος το πύρινο ΟΧΙ Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Καταρρέουν εγκαταλελειμμένα τα πέτρινα γεφύρια στη Θεσπρωτία

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018








Σπαρμένα στη γη της Θεσπρωτίας βρίσκονται δεκάδες πετρογέφυρα, άλλα γκρεμισμένα σήμερα κι άλλα, που ενώ άντεξαν στο χρόνο, αρχίζουν σιγά σιγά να καταρρέουν. Μονότοξα η πολύτοξα, με ξύλινο ζεύγμα η υδατογέφυρες, δείχνουν όλα τη φοβερή πάλη του ανθρώπου να δαμάσει τις δυνάμεις της φύσης. 
Από τις ρεματιές της Μουργκάνας ως τον Καλαμά κι από κεί ως τα ορμητικά νερά του Αχέροντα, οι παλαιοί τα έστησαν με θυσίες και με μεράκι, για να διασφαλίσουν περάσματα. 
Σώζονται σήμερα 35 γεφύρια, που θέλουν οπωσδήποτε συντήρηση, από τα οποία 31 τοξωτά (σώζονται 16 και 15 κατεστραμμένα), 3 ζευκτά και 1 θεογέφυρο. 
Στον Τσαμαντά, υπάρχουν δύο γεφύρια. Το ένα είναι του Κένου, στον ομώνυμο λάκκο και το άλλο, της Εκκλησιάς, στο λάκκο Στέρα. 
Στον λάκκο της Γκούρας, υπάρχει το ομώνυμο γεφύρι της Γκούρας κοντά στο χωριό Λιάς. Χτίστηκε το 1863, από κάποιον Καραμπίνα από το Βαβούρι.Κάτω από το μοναστήρι της Καμίτσιανης στη λεκάνης απορροής του Παύλα σώζονται τα πέτρινα βάθρα ζευκτής γέφυρας, που εξυπηρετούσε την γύρω περιοχή της ορεινής Μουργκάνας (Γεφύρι του Κόζιακα).

Στον Αμπελώνα, στην παλιά Πόβλα, το γεφύρι της Γκρίκας, που έχτισαν οι κάτοικοι των γύρω χωριών το 1798. Ακόμη νοτιότερα, στους Αγιους Πάντες σώζεται το γεφύρι της Καβάλας. Ανάμεσα στη Φανερωμένη και το Γηρομέρι, υπάρχουν τα ερείπια του γεφυριού στην Μπινταλού η γεφύρι στην Πηγή, χτισμένο από τον Νικόλαο Μπινάκη από τη Σίδερη. Κάτω οπό τους Φιλιάτες, υπήρχε μέχρι το 1944 το λεγόμενο γεφύρι στα Περατίνια. Ηταν μονότοξο με εκατέρωθεν δυο ανακουφιστικές θυρίδες. Τα δύο επόμενα γεφύρια είναι επίσης έργο του Νικόλαου Μπινάκη από τη Σίδερη.

Το πρώτο, γεφύρι στο Πούσι, εκτός κοίτης σήμερα, γεφύρωνε το Μπογαζιώτικο ποτάμι κάτω από το Φοινίκι και το δεύτερο, το Καλπακιώτικο γεφύρι, σώζεται ακόμη κάτω από την Ελαια. Και φτάνουμε στο γεφύρι της Γκούμανης, κοντά στο χωριό Ράγιο, δίπλα από τα ερείπια της αρχαίας Γιτάνης, που προσπαθεί με κόπο ακόμη και σήμερα να γεφυρώσει το φιλιατιώτικο ποτάμι, λίγο πριν χαθεί στον Καλαμά. Κάτω από την Χαραυγή, υπήρχε το μεγάλο γεφύρι του Λύκου, στο ποτάμι Λαγκάβιτσα. Οι περιηγητές το περιγράφουν ως τρίτοξο, πρέπει όμως να είχε ένα τόξο και δυο παραθυρίδες εκατέρωθεν. Λίγο νοτιότερα της Χαραυγής, στο λάκκο Μάρμαρο, παραπόταμο της Λαγκάβιτσας, υπάρχει ακόμη το λεγόμενο γεφύρι Γκουρβέτσι. Στην ίδια της Λαγκάβιτσα, δίπλα στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας σώζονται τα πέτρινα βάθρα μεγάλου ζευκτού γεφυριού. Το ξύλινο ζεύγμα δε σώζεται.

Στον λάκκο απέναντι από το μοναστήρι, στη δεξιά όχθη της Λαγκάβιτσας, σώζονται τα βάθρα γκρεμισμένου μονότοξου γεφυριού στη θέση Μπαλαγιόννη, που εξυπηρετούσε κυρίως το μύλο της περιοχής. Στην ίδια την Λαγκάβιτσα, δίπλα στην σημερινή Αγια Μαρίνα υπήρχε μέχρι και το 1947 το γεφύρι της Μπράνιας, που είχε χτιστεί το 1870. Στις Πέντε Εκκλησιές, την παλιά Οσντίνα, σε παραπόταμο που οδηγεί στον Καλαμά, υπήρχε το μικρό γεφυράκι του Αι Δημήτρη. Εξω σπ' τη Νεράιδα, σε ερείπια σήμερα βλέπουμε το γεφύρι της Μενίνας, πάνω στον Καλαμά, που είχε 4 η 5 τόξα, από τα οποία σήμερα στέκει όρθιο μόνο το ένα.

Κοντά στην Παραμυθιά και φεύγοντας νότια σώζονται ή αναφέρονται τα παρακάτω γεφύρια: Το γεφύρι της Βιρβίτσας, κοντά στο χωριό Μεσοβούνι το οποίο καταστράφηκε το 1948. Το γεφύρι του Γκούμου, όρθιο ακόμη στην Αγία Κυριακή, Πόποβο. Το γεφύρι της Κονοπίτσας, στον Κωκκυτό, κοντά στο Παγκράτι, που χτίστηκε το 1703 και γκρεμίστηκε το 1958. Γκρεμισμένα σήμερα και τα γεφύρια της Ντράσσας και της Ζόνιας, ανάμεσα σε Σεβαστό και Παγκράτι. Πιο κάτω, άγρια μπαζωμένο από την άσφαλτο, το γεφύρι στο χάλασμα, στο λάκκο Γαλατσίδας. Κοντά στο Σκάνδαλο, σώζονται δυο γεφύρια εγκατελειμένα, που δύσκολα ανακαλύπτεις, το γεφύρι στη Μπαρμπολίτσα, στο λάκκο Μάντζι και το γεφύρι του Βαρτίλλα, στον Κωκκυτό. 

Κατηφορίζοντας πιο χαμηλά, στο Φανάρι, στο χωριό Μανδρότοπος υπήρχε το γεφύρι στον Μπουρίλα- Μπαλή και εξακολουθεί να στέκεται το γεφύρι στον Αμπούλα. Στη Γλυκή στις πηγές του Αχέροντα, υπήρχε το μεγάλο γεφύρι της Γλυκής, γκρεμισμένο ακόμη από τους Σουλιώτικους αγώνες. Σήμερα σώζονται μόνο τα βάθρα των ερειπίων του. Πιο πάνω ήταν και καταστράφηκε από πρόσφατη θεομηνία το λεγόμενο γεφύρι του Ντάλλα, στο ομώνυμο ποτάμι. Το μεγάλο γεφύρι του Τζαμιού, κοντά στη βρύση του Αγά, μέσα στο Μαργαρίτι, καταστράφηκε στη δεκαετία του 60. 

Στα γεφύρια αυτά, εντάσσονται και δύο ιδιόμορφα. Το ένα είναι το λεγόμενο θεογέφυρα κάτω από το Τσαγγάρι, φυσικό γεφύρι από βράχο και το άλλο το δίτοξο γεφύρι του Αι Θανάση στην Πέρδικα, που χρησίμευε ως μυλαύλακο. Πιο ψηλά στην Πλαταριά κοντά στο Μύλο της περιοχής υπήρχε πέτρινο τοξωτό γεφύρι. Στη Σαγιάδα στην περιοχή των αλυκών σώζεται ακόμη μικρό πέτρινο τοξωτό γεφυράκι και τελειώνουμε με το γνωστό σε όλους ζευκτό γεφύρι της Μπολιόνας.


 
Καταρρέουν εγκαταλελειμμένα τα πέτρινα γεφύρια στη Θεσπρωτία  Καταρρέουν εγκαταλελειμμένα τα πέτρινα γεφύρια στη Θεσπρωτία Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Ηγουμενίτσα: Η απόβαση των κερκυραϊκού «Λόχου του Θανάτου» στις ακτές της Θεσπρωτίας

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018


Η αντίσταση των Κερκυραίων κατά το ηρωικό έπος του 1940 ήταν υψίστης σημασίας
Οι λαμπρές σελίδες της ιστορίας της Κέρκυρας κατά των Ιταλών γράφτηκαν από μία σκληρή μάχη που δόθηκε από μια «χούφτα» Κερκυραίους μαχητές, μόλις δύο εβδομάδες μετά την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου.
Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας στο ηρωικό έπος 1940, στις μάχες που δόθηκαν ανά την Ελλάδα κατά της επέλασης των Ιταλών, για τους Κερκυραίους η αντίσταση και οι αγώνες που έδωσαν δεν ήταν μόνο ένας κοινός εθνικός στόχος, αλλά, όπως τη χαρακτηρίζει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Κερκυραίος Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου Δρ Δημήτριος Μεταλληνός, «ήταν μία μοναδική ευκαιρία, ο κερκυραϊκός λαός να εκφράσει την καταπιεσμένη μακραίωνη εθνική αγανάκτηση στο δυτικό κατέναντι, έχοντας ήδη στις σελίδες της ιστορίας του, τέσσερεις και πλέον αιώνες, την πικρή εμπειρία της ενετικής κυριαρχίας, αλλά και τη νωπή ακόμη εθνική ταπείνωση από τον βομβαρδισμό και την ολιγοήμερη κατάληψη της Κέρκυρας το 1923 από τις φασιστικές δυνάμεις του ίδιου δικτάτορα Μουσολίνι».

Η κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου
Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, οι Κερκυραίοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί μεταφέρθηκαν στην πρώτη γραμμή. Μεταξύ των εκατοντάδων Κερκυραίων, γνωστών ή αγνώστων μαχητών, ήταν και ο παππούς του καθηγητή Δημήτρη Μεταλληνού, ο έφεδρος αξιωματικός Δημήτριος Μεταλληνός.Οι αριθμητικά ελάχιστες εναπομείνασες στο νησί κερκυραϊκές στρατιωτικές δυνάμεις συγκροτούσαν το 10ο Πεζικό Σύνταγμα, που είχε ως αποστολή του την αμυντική θωράκιση της Κέρκυρας. Οι λαμπρές σελίδες της ιστορίας της Κέρκυρας κατά των Ιταλών γράφτηκαν από μία σκληρή μάχη που δόθηκε από μια «χούφτα» Κερκυραίους μαχητές, μόλις δύο εβδομάδες μετά την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, από τον «Λόχο Λατζίδη», ή ευρέως γνωστό ως «Λόχο Θανάτου»…

Ανασύνταξη δυνάμεων
«Στις 12 Νοεμβρίου 1940, οι ελληνικές δυνάμεις Ηπείρου ανασυντάχθηκαν με σκοπό την ανακατάληψη της Θεσπρωτίας. Η Στρατιωτική Διοίκηση Κερκύρας ανέλαβε να συγκροτήσει τις πρώτες ημέρες του πολέμου ένα αποβατικό απόσπασμα αιφνιδιασμού, αποτελούμενο από επίλεκτους και γενναίους Κερκυραίους οπλίτες και υπαξιωματικούς, με διοικητή τον λοχαγό Δημήτριο Λαντζίδη.Η Στρατιωτική Διοίκηση Κερκύρας το χαρακτήρισε ‘Αποβατικό Απόσπασμα’, όσοι αξιωματικοί γνώριζαν την αποστολή του το ονόμασαν ‘Λόχο Θανάτου’, στην Κέρκυρα έγινε ευρύτερα γνωστό ως ‘Λόχος Λαντζίδη’, ενώ ο ιστορικός ερευνητής Δρ Νικόλαος Φακιολάς, ο οποίος είναι ο δεύτερος μετά τον ιστορικό ερευνητή Κώστα Δαφνή που ασχολήθηκε συστηματικά με το ζήτημα, τον χαρακτηρίζει ‘Λόχο Ιερολοχιτών’», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μεταλληνός.



Ο στόχος
Σύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία, η απόρρητη στρατιωτική επιχείρηση είχε στόχο την κατάληψη του υψώματος «Βαγκαλάτι». Ύψιστη προτεραιότητα αποτελούσε ο αιφνιδιασμός του εχθρού. Οι Ιταλοί έπρεπε να θεωρήσουν ότι είναι περικυκλωμένοι από ισχυρές ελληνικές δυνάμεις κι όχι από έναν απλό Λόχο Πεζικού. Η αναγγελία συγκρότησης ενός κερκυραϊκού στρατιωτικού αποσπάσματος, που θα μετέβαινε για ενίσχυση του ελληνοϊταλικού μετώπου, έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους Κερκυραίους αξιωματικούς και οπλίτες του 10ου Πεζικού Συντάγματος.Οι αιτήσεις ξεπέρασαν κατά πολύ τον απαιτούμενο αριθμό. Κι ενώ προβλεπόταν η συγκρότηση μιας στρατιωτικής δύναμης εκατόν ανδρών, τελικά εξαιτίας του ενθουσιασμού διπλασιάσθηκε, ξεπερνώντας τους διακόσιους άνδρες. Διοικητής του αποσπάσματος ορίσθηκε ο λοχαγός Δημήτριος Λαντζίδης, με το όνομα του οποίου συνδέθηκε τελικά ο Λόχος στη μνήμη των σύγχρονων Κερκυραίων.
Η προσπάθεια
Υποδιοικητής του Λόχου ορίσθηκε ο υπολοχαγός πεζικού Ιωάννης Βλάχος, ο οποίος είχε σταλεί για αναγνώριση της περιοχής βορείως της Σαγιάδας, λίγες μόλις ημέρες πριν από την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, αφού η στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος γνώριζε τις ιμπεριαλιστικές διαθέσεις του φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας και για τον λόγο αυτόν προετοιμαζόταν για ένοπλη σύγκρουση καθ' όλη τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας.Ο Λόχος, από τους Γιαννάδες, κατευθύνθηκε το βράδυ της 22ας Νοεμβρίου προς το παλαιό λιμάνι, όπου παρέμειναν μερικές ώρες. Ο χειμώνας του ΄40 είχε ξεκινήσει νωρίς και όπως διασώζεται από τις ιστορικές μαρτυρίες ήταν κι από τους βαρύτερους του 20ού αιώνα. Τη νύκτα εκείνη έβρεχε καταρρακτωδώς…«Τα μέσα Νοέμβρη μας ειδοποίησε το λιμεναρχείο, τα επίτακτα καΐκια να είμαστε πλευρισμένα στην προβλήτα του λιμεναρχείου, στις 12 το μεσονύχτιο. Δεν μας είπαν τι μας θέλουν. Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα ήρθαν 200 στρατιώτες οπλισμένοι και με τους γνωστούς γυλιούς στην πλάτη τους. Είμαστε 10 καΐκια και έβαλαν 20 περίπου στρατιώτες στο κάθε καΐκι, μαζί ήτο και βαθμοφόροι. Στο δικό μας το καΐκι ήτο επικεφαλής ο λοχαγός Δημήτρης Λαντζίδης…Μας είπαν θα ξεκινήσουμε τη μια μετά τα μεσάνυχτα, φώτα δεν θα ανάψωμε, παρά μόνον ένα λαδοφάναρο στο κάθε καΐκι και θα πηγαίνουμε το κάθε σκάφος κατόπι στο άλλο…ένα-ένα καΐκι, αφού τους αποβίβαζε επέστρεφε στην Κέρκυρα. Μου έκανε λύπη όπως έβγαιναν σε αυτήν την παραλία…, αφού επήγαιναν σχεδόν στο παγωμένο νερό ώς την μέσην. Εκεί εμάθαμε ότι η παραλία λέγεται ‘Κάτω Αετός’, ήταν ελληνική περιοχή, αλλά οι Ιταλοί είχαν φθάσει τότε έως την Πάργα…», αναφέρεται στις ανέκδοτες σημειώσεις του Κερκυραίου Νικόλαου Καλούδη.
Η σπουδή του όλου εγχειρήματος
«Η σπουδή του εγχειρήματος αποδεικνύει ότι πράγματι επρόκειτο για έναν Λόχο μελλοθανάτων ή ορθότερα για έναν Λόχο ηρώων. Το στρατιωτικό απόσπασμα βρέθηκε μέσα στην κακοκαιρία απομονωμένο, αποπροσανατολισμένο, χωρίς επικοινωνία και οπτική επαφή με την Στρατιωτική Διοίκηση Κερκύρας. Οι Ιταλοί έστειλαν αναγνωριστικό αεροπλάνο, που εξακρίβωσε τη θέση και τη δύναμη του Λόχου.Γνώριζαν πλέον όλη την αλήθεια και ο θυμός τους έγινε απερίγραπτος, αφού διαπίστωναν ότι μια χούφτα Κερκυραίων στρατιωτών προκάλεσε μεγάλη ταραχή στο στράτευμά τους, οδηγώντας τους σε λανθασμένες εκτιμήσεις και στρατιωτικές επιλογές», εξιστορεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μεταλληνός. «(…) Εφθάσαμε περί τας τελευταίας απογευματινάς ώρας, τελείως εξουθενωμένοι και βρεγμένοι μέχρι κοκκάλων, εις τι σημείον όπου ευρέθημεν εν όψει του εχθρού καταυλισμένου με πολλάς δυνάμεις...», ανέφερε στις σημειώσεις του ο ανθυπολοχαγός Νικόλαος Φραγκοπανάγος.
Αναπόφευκτη η σύγκρουση
Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Τα χάραμα της 24ης Νοεμβρίου 1940 ξεκίνησε η άνιση μάχη. Οι πολυάριθμοι Ιταλοί ήταν οχυρωμένοι στα υψώματα των βουνοπλαγιών, ενώ το απόσπασμα των Κερκυραίων μαχητών ήταν ακάλυπτο στις παρυφές της ακτής και στην αμμώδη παραλία.Οι άνδρες του Λόχου ήταν πλέον περικυκλωμένοι. Οι εναπομείναντες, 160 περίπου άνδρες, καλούνταν να αντιμετωπίσουν τουλάχιστον 3.000 Ιταλούς στρατιώτες. Η μάχη διήρκησε από τις 7.00 το πρωί μέχρι τις 5.00 το απόγευμα, την ώρα δηλαδή που εξαντλήθηκαν και τα τελευταία πυρομαχικά των Κερκυραίων μαχητών. Ο λοχαγός Λαντζίδης, αν και τραυματίας, δεν σταματούσε να εμψυχώνει τους άνδρες του. Στις 5.00 το απόγευμα αναγκάστηκε να υψώσει λευκή σημαία.
Ο απολογισμός και τα αντίποινα των Ιταλών
Ο τελικός απολογισμός για τις ελληνικές δυνάμεις ήταν 60 νεκροί και 80 αιχμάλωτοι, εκ των οποίων 45 τραυματίες, ενώ 20 άτομα κατάφεραν να διαφύγουν τη σύλληψη. Οι Κερκυραίοι αιχμάλωτοι δεν παρέδωσαν τα όπλα τους στους Ιταλούς, αλλά προτίμησαν να τα αχρηστεύσουν, πετώντας τα στη θάλασσα του αγαπημένου τους Ιονίου. Οι Ιταλοί προέβησαν άμεσα σε αντίποινα, βομβαρδίζοντας την πόλη της Κέρκυρας.Τις δύο επόμενες ημέρες, στις 25 Νοεμβρίου, της Αγίας Αικατερίνης και στις 26 του Αγίου Στυλιανού, ημέρες που εόρταζαν κεντρικοί ναοί της πόλεως, πραγματοποίησαν τον αγριότερο, μέχρι τότε, βομβαρδισμό της πόλης με αεροπλάνα, ενώ δύο ημέρες αργότερα την 28η Νοεμβρίου επανήλθαν με τον βομβαρδισμό και της κερκυραϊκής ενδοχώρας τόσο από αέρος, όσο και από θαλάσσης, αφού τέσσερα ιταλικά αντιτορπιλικά ήλεγχαν το στενό του Αίου Στεφάνου.«Την 25η και 26η Νοεμβρίου έγιναν οι σφοδρότεροι ιταλικοί βομβαρδισμοί της Κέρκυρας, αριθμούμενοι μέχρι οκτώ ημερησίως… Έληξαν την 21η Απριλίου 1941. Την 28η Απριλίου 1941 ο ιταλικός στρατός απεβιβάσθη και επάτησεν την Κέρκυραν, εισήλθον εις το Φρούριον…», σημειώνει μεταξύ άλλων στο βιβλίο του «Αρχείον και καθημερινά περιστατικά γεγονότα επί Ιταλικής και Γερμανικής κατοχής» (Κέρκυρα 1949), ο Μητροπολίτης Κέρκυρας και Παξών Μεθόδιος...


Ηγουμενίτσα: Η απόβαση των κερκυραϊκού «Λόχου του Θανάτου» στις ακτές της Θεσπρωτίας Ηγουμενίτσα: Η απόβαση των κερκυραϊκού «Λόχου του Θανάτου» στις ακτές της Θεσπρωτίας Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5

Η Energean υποστηρίζει τα «Καλπάκια 2018» και τιμά τους Ήρωες του Έπους του ΄40

Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018



Για πέμπτο συνεχόμενο έτος η Energean υποστηρίζει τις εκδηλώσεις τιμής στη μνήμη των Ηρώων της Μάχης στο Καλπάκι, με την οποία γράφτηκε η πρώτη σελίδα του Έπους του '40 στην Ήπειρο.

Τα «Καλπάκια 2018» συνδιοργανώνονται από την Περιφέρεια Ηπείρου, την 8η Μεραρχία Ιωαννίνων, την Ομοσπονδία Ενώσεων και Αδελφοτήτων Πωγωνίου καθώς και το Κέντρο Νέων Ηπείρου. H Energean, η οποία συμμετέχει στις έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή των Ιωαννίνων και της Θεσπρωτίας, καλύπτει μέρος του κόστους αναπαράστασης της ιστορικής Μάχης του Καλπακίου, στην οποία πρωταγωνίστησε η θρυλική 8η Μεραρχία υπό τον αείμνηστο υποστράτηγο Χαράλαμπο Κατσιμήτρο.

Η κα. Ίλια Ρήγα, υπεύθυνη του τμήματος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της Energean, δήλωσε τα εξής:

«Για μια ακόμη χρονιά, αποδίδουμε φόρο τιμής στους Ήρωες της Μάχης του Καλπακίου, οι οποίοι αποτέλεσαν παράδειγμα και έδωσαν το έναυσμα για την αντίσταση της Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα. Πέραν, όμως, της τιμής της μνήμης των Ηρώων, υποστηρίζοντας τα «Καλπάκια 2018», επιδιώκουμε να συμβάλλουμε στην προσπάθεια που καταβάλλεται από τους συνδιοργανωτές για την ανάδειξη της Ηπείρου ως τόπου με ξεχωριστή ιστορική φυσιογνωμία, μοναδική πολιτιστική κληρονομιά και, βεβαίως, απαράμιλλη ομορφιά -χαρακτηριστικά που τον κατατάσσουν μεταξύ των ανερχόμενων δημοφιλών τουριστικών προορισμών στην Ελλάδα. Ο στόχος για αειφόρο ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών στις οποίες δραστηριοποιούμαστε αποτελεί βασικό πυλώνα της στρατηγικής της Energean και θεωρούμε ότι ανάλογες πρωτοβουλίες και τα οφέλη που αυτές συνεπάγονται εξυπηρετούν ακριβώς την υλοποίηση του συγκεκριμένου στόχου».

Η αναπαράσταση της ιστορικής μάχης λαμβάνει χώρα το Σάββατο 27 Οκτωβρίου στις 6 το απόγευμα στο Μνημείο Μαχητή στο Καλπάκι.


Η Energean υποστηρίζει τα «Καλπάκια 2018» και τιμά τους Ήρωες του Έπους του ΄40 Η Energean υποστηρίζει τα «Καλπάκια 2018» και τιμά τους Ήρωες του Έπους του ΄40 Reviewed by thespro.gr on Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2018 Rating: 5
Από το Blogger.