https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/
https://picasion.com/

Πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της οικίας Τζαβέλα στο Σούλι

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021
Πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της οικίας Τζαβέλα στο Σούλι


Η πατρογονική εστία της ένδοξης οικογένειας των Τζαβελαίων στο Σούλι, άνοιξε το πρωί της Κυριακής τις πύλες της, ανακαινισμένη πλέον, με την αποκατάσταση να ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και να ολοκληρώνεται πρόσφατα με δαπάνες των απογόνων των Τζαβελαίων.

Στο αρχοντικό που ανήκει σε έναν από τους γενάρχες και συγκεκριμένα τον Λάμπρο Τζαβέλα, εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας μαζί με κειμήλια του αγώνα.

Μεταξύ άλλων το παρόν στην εκδήλωση έδωσαν: O βουλευτής Θεσπρωτίας Βασίλης Γιόγιακας, ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο πρ. υφυπουργός αμυνας και πρ. αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού, στρατηγός ε.α. Αλκιβιάδης Στεφανής ο αντιδήμαρχος Σουλίου Σταύρος Κωσταράς, απόγονοι της φάρας των Τζαβελαίων, εκπρόσωποι τοπικών συλλόγων και κάτοικοι του Σουλίου



Η φάρα των Τζαβελαίων
Η φάρα των Τζαβελαίων καταγόταν από την Δραγάνη της Παραμυθιάς με γενάρχη τον Παπα Ζάχο. Τα πιο ονομαστά μέλη της ήταν ο Λάμπρος Τζαβέλας, ο Φώτος Τζαβέλας και ο Κίτσος Τζαβέλας.

Ο Λάμπρος Τζαβέλας (1745-1792) γεννήθηκε στο Σούλι κι αναδείχτηκε αρχηγός της φάρας των Τζαβελαίων. Το 1792 τον κάλεσε ο διαβόητος πασάς των Ιωαννίνων για να τον βοηθήσει δήθεν στην εκστρατεία του, κατά του Αργυροκάστρου. Ο Λάμπρος και το παιδί του ο Φώτος και 70 άλλοι Σουλιώτες, παρά τη γνώμη των άλλων Σουλιωτών, πήγαν να βοηθήσουν τον Αλή, αλλά κοντά στη Ζίτσα τους έπιασαν όλους και τους οδήγησαν στα Γιάννενα. Ο Αλής νόμισε πως αν δεν ήταν αρχηγός στο Σούλι ο Λάμπρος Τζαβέλας, θα μπορούσε να το καταλάβει. Τις επιθέσεις του όμως τις απέκρουσαν με ηρωισμό και τόλμη οι άλλοι Σουλιώτες κι έτσι κατέφυγε στο δόλο. Ελευθέρωσε από τα Γιάννενα τον Λάμπρο, κρατώντας όμηρο τον Φώτο, και τον έστειλε να του παραδώσει το Σούλι. Μα όταν εκείνος έφτασε στο Σούλι του έγραψε το παρακάτω ιστορικό γράμμα: «Χαίρομαι που γέλασα έναν δόλιο σαν και σένα. Είμαι δω για να διαφεντέψω το Σούλι. Αν ο γιος μου δεν είναι πρόθυμος να πεθάνει για την πατρίδα, δεν είναι άξιος να ζήσει και να γνωρίζεται για γιος μου». Ο Αλής γεμάτος θυμό και λύσσα ρίχτηκε τον Ιούλιο του 1792 ενάντια στο Σούλι με μεγάλες δυνάμεις. Νικήθηκε όμως πάλι και ντροπιασμένος δέχτηκε ειρήνη κι άφησε ελεύθερους τους 70 Σουλιώτες και τον Φώτο. Στη μάχη αυτή όμως ο Λάμπρος πέθανε από τις πληγές του

Ο Φώτος Τζαβέλας (1770-1809) ήταν γιος του Λάμπρου Τζαβέλα και της Μόσχως. Ύστερα από την απελευθέρωσή του και το θάνατο του πατέρα του, έγινε αρχηγός, των Σουλιωτών. Οι αγώνες του κατά του Αλή Πασά υπήρξαν περίφημοι. Αναδείχτηκε μεγάλος πολέμαρχος κι έδειξε τόση ανδρεία που οι Σουλιώτες ορκίζονταν “στο σπαθί του Φώτου”. Ατυχώς το Σούλι κατά το 1803 παραδόθηκε, ο Φώτος με 2.000 Σουλιώτες κατόρθωσε να περάσει στην Πάργα κι από εκεί στην Κέρκυρα, που την είχαν στην κατοχή τους οι Γάλλοι. Ο Φώτος κατατάχτηκε στο γαλλικό στρατό ως εκατόνταρχος της ελληνικής λεγεώνας. Κατά το 1809 δολοφονήθηκε στην Κέρκυρα από πράκτορες του Αλή Πασά και θάφτηκε στο μοναστήρι της Πλατυτέρας, όπου σώζεται ο τάφος του μέχρι σήμερα.

Η Μόσχω Τζαβέλα (1750-1803) ήταν γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλα. Γεννήθηκε το 1750 και αγωνίστηκε το 1792 εναντίον του Αλή Πασά, στη μάχη της Κιάφας, ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών. Όταν οι Τουρκαλβανοί αποπειράθηκαν να αιχμαλωτίσουν τις Σουλιώτισσες, αυτές τους επιτέθηκαν και κατάφεραν να τους τρέψουν σε φυγή. Ο ηρωισμός της Μόσχως έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά τραγούδια. Η Μόσχω μετά την καταστροφή του Σουλίου ακολούθησε το δρόμο προς την Πάργα και από ‘κει στα Επτάνησα. Πέθανε τελικά κατά το 1803.

Ο Κίτσος Τζαβέλας (1801-1855) ήταν παιδί του Φώτου Τζαβέλα. Μεγάλωσε στην Κέρκυρα και το 1820 γύρισε μαζί με τους Σουλιώτες στο Σούλι, όπου ανακηρύχτηκε καπετάνιος σε ηλικία μόλις 19 χρονών. Πήγε στην Πίζα της Ιταλίας για να συνεννοηθεί με τους Φιλικούς για την Επανάσταση. Το 1822-23 γύρισε και πήρε μέρος στις μάχες του Κεφαλόβρυσου μαζί με τον Μάρκο Μπότσαρη. Συνεργάστηκε με τον Καραϊσκάκη στη νίκη της Άμπλιανης το 1824. Πολέμησε στο Δίστομο και στο Κρεμμύδι. Διέσπασε τα στρατεύματα του Κιουταχή τον Ιούνιο του 1825 στο Μεσολόγγι και μπήκε στην πόλη. Στις 25 Μαρτίου 1826 πρωταγωνίστησε στη μάχη της Κλείσοβας, κατά την οποία επικεφαλής 137 αγωνιστών στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας απώθησαν τα Τουρκο-Αιγυπτιακά στρατεύματα που επιχείρησαν να καταλάβουν το νησάκι, προκαλώντας τους τρομακτικές απώλειες (περίπου 3.500 Οθωμανοί νεκροί και τραυματίες). Κατά την ηρωική έξοδο των Μεσολογγιτών αρχηγός 2.500 ανθρώπων έσπασε τις γραμμές των Τούρκων και πήγε στα Σάλωνα με 1.300 άνδρες. Πήρε μέρος μαζί με τον Καραϊσκάκη στις μάχες τις Αττικής και, μετά το θάνατο του συνεργάτη του, ανατέθηκε σ’ αυτόν η αρχιστρατηγία προσωρινά. Ο Καποδίστριας τον έκανε χιλίαρχο. Μαζί με τον Κολοκοτρώνη, στα χρόνια της Αντιβασιλείας, ρίχτηκε στη φυλακή. Ο Όθωνας τον έκανε υποστράτηγο κι αργότερα αντιστράτηγο και υπασπιστή του. Το 1844 αναδείχτηκε Υπουργός Στρατιωτικών στην κυβέρνηση Κωλέττη, το 1847-1848 πρωθυπουργός και το 1849 Υπουργός των Στρατιωτικών πάλι. Είναι ένας από τους τρεις καλύτερους πολεμιστές του 1821 μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τον Ανδρούτσο.
Πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της οικίας Τζαβέλα στο Σούλι Πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της οικίας Τζαβέλα στο Σούλι Reviewed by thespro.gr on Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021 Rating: 5

Χριστουγεννιάτικο χωριό προτείνει η Τ.Κ. Παραμυθιάς

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021
Χριστουγεννιάτικο χωριό προτείνει η Τ.Κ. Παραμυθιάς



Το συμβούλιο της κοινότητας Παραμυθιάς προτείνει στην Δημοτική Αρχή την λειτουργία ενός Χριστουγεννιάτικου χωριού στον προαύλιο χώρο του Δημοτικού σχολείου Βούλγαρη.

Η πρόταση παραμένει αυτούσια με αυτήν του 2019 και έχει ως εξής:
1. Λειτουργία παγοδρομίου.
2. Κιόσκια παρασκευής χριστουγεννιάτικων εδεσμάτων, ζεστών ροφημάτων, καθώς και πώλησης βιβλίων και δώρων. (προτείνεται η ενοικίαση των παραπηγμάτων σε επαγγελματίες της Παραμυθιάς που διατηρούν ανάλογες επιχειρήσεις με αυτές που απαιτούντο στον χώρο).
3. Ενδυμασία των εργαζομένων στον χώρο εναρμονισμένη με το κλίμα των ημερών.

Τα μέλη του συμβουλίου της κοινότητας Παραμυθιάς είναι στην διάθεση της Δημοτικής Αρχής για οποιαδήποτε βοήθεια-συνεργασία ή και βελτίωση της πρότασης ώστε να απολαύσουν οι πολίτες της Παραμυθιάς αλλά και οι επισκέπτες το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε μια εορταστική περίοδο που όλοι ανυπομονούμε να γιορτάσουμε φυσιολογικά.

Με εκτίμηση τα μέλη του συμβουλίου κοινότητας Παραμυθιάς.
Χριστουγεννιάτικο χωριό προτείνει η Τ.Κ. Παραμυθιάς Χριστουγεννιάτικο χωριό προτείνει η Τ.Κ. Παραμυθιάς Reviewed by thespro.gr on Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021 Rating: 5

Αποχαιρετιστήριο για την απώλεια του διακεκριμένου ιατρού Νίκου Μουσελίμη

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021
Αποχαιρετιστήριο για την απώλεια του διακεκριμένου ιατρού Νίκου Μουσελίμη



Την Κυριακή 24/10/2021 έφυγε από τη ζωή έπειτα από τη μάχη με τον καρκίνο ο Νίκος Λ. Μουσελίμης. Γεννημένος στο Ραχούλι Παραμυθιάς το 1937, αποτελεί το πρώτο από τα επτά τέκνα μιας φτωχής οικογένειας, ο οποίος βίωσε όλες εκείνες τις δυσκολίες που βίωναν τα παιδιά της εποχής.

Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες αποτελούσε και το να κατορθώσει να τελειώσει το Δημοτικό καθώς επί Γερμανικής-Ιταλικής κατοχής οι δάσκαλοι έλειπαν διαρκώς από το σχολείο του Ραχουλίου με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί για μεγάλες περιόδους. Προσπαθώντας να συνεχίσει στο σχολείο του Σεβαστού, συνέβησαν τα ίδια και χειρότερα καθώς ο δάσκαλος του χωριού (Θάνος) δέχτηκε διώξεις την περίοδο του εμφυλίου, γεγονός όμως που επέδρασε στη συνείδηση του Νίκου. Έπειτα από ένα χρόνο και στο σχολείο της Χόικας, επιστρέφει στο Ραχούλι και κατορθώνει 15 ετών να τελειώσει το Δημοτικό και το 1958 τελειώνει το 6τάξιο Γυμνάσιο Παραμυθιάς, ενώ στη συνέχεια υπηρετεί για ένα χρόνο, ως προστάτης, την στρατιωτική του θητεία.

Κατορθώνει, επίσης, να περάσει στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και να αποφοιτήσει το 1966. Εκείνα τα χρόνια εντάσσεται στην Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη και έρχεται σε επαφή με το κομμουνιστικό κίνημα και στη συνέχεια με τις απόψεις του μ-λ ρεύματος φτάνοντας σε ριζική διαφωνία με τον ρεβιζιονισμό εν μέσω χούντας το1968.

Μετά το πτυχίο εργάστηκε σε ιδιωτικές κλινικές (Σιαφάκα) και στο Δρομοκαίτειο μέχρι να ξεκινήσει το αγροτικό του όπου, ταυτόχρονα με αυτό, ξεκίνησε και η πίεση από το στρατιωτικό καθεστώς. Χωρίς να προλάβει να φτάσει εκεί που διορίζεται φτάνει πρώτα η μετάθεση και τούμπα. Επιστρέφει στην Αθήνα και αφού αιτείται έναρξη της ειδικότητας της παθολογίας λαμβάνει απάντηση την άνοιξη του 1969 σύμφωνα με την οποία δεν γίνεται δεκτός ως μη νομιμόφρων με πράξη του Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης του Υπουργείου.

Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, έχοντας ακόμη φοιτητικό διαβατήριο, πήρε το τραίνο για Γερμανία. Όμως συλλαμβάνεται στην Ειδομένη αφού είχε απαγόρευση εξόδου από την χώρα και τον παραδίνουν στην αστυνομία Θεσσαλονίκης όπου έμεινε τρία βράδια στην απομόνωση ενώ στη συνέχεια τον μεταφέρουν με τραίνο και συνοδεία δύο χωροφυλάκων στην Κεντρική Αστυνομία Αθηνών . Μετά από πέντε μέρες απομόνωση στο δεύτερο Υπόγειο της οδού Μπουμπουλίνας, αφήνεται ελεύθερος έπειτα από αρκετή προσπάθεια φίλων και γνωστών από Παραμυθιά και με διαβατήριο σε ισχύ ενός έτους φεύγει για Γερμανία…

Επί τρεις μήνες στο <<Ινστιτούτο Γκαίτε>> στην πόλη Σβαιμπισχάλ, έκανε εντατική εκμάθηση της Γερμανικής γλώσσας (10 με 12 ώρες τη μέρα). Το 1970 ξεκινά δουλειά με δέσμευση τριετίας και μετά από αλλαγή νοσοκομείων παίρνει την ειδικότητα της παθολογίας αλλά δεν σταματά εκεί. Συνεχίζει με δεύτερη ειδικότητα την Καρδιολογία(κλασική και επεμβατική) και με διατριβή στον ίδιο τομέα στην πόλη Λύμπεκ.


Αρχικά ως επιμελητής και στη συνέχεια ως υποδιευθυντής, διορίστηκε σε Καρδιολογικό Κέντρο 400 κλινών του ακαδημαϊκού νοσοκομείου της Φρανκφούρτης όπου βοήθησε στη χορήγηση της ειδικότητας τόσο σε Γερμανούς όσο και σε ξένους Ιατρούς. Μία από τις πολλές κορυφαίες στιγμές αποτελεί και το παγκόσμιο συνέδριο καρδιολογίας στη Μόσχα το 1982 όπου παρουσιάζει την εργασία του σε 5000 καρδιολόγους.

Το ότι διακρίθηκε ως γιατρός δεν έχει όμως ως κύρια πλευρά το επιστημονικό σκέλος και την ακαδημαϊκή του καριέρα. Αυτά υπήρξαν σημαντικά αλλά δευτερεύοντα. Η κύρια πλευρά είναι πως κάθε Έλληνας μετανάστης (και όχι μόνο) στη Γερμανία, που απευθύνθηκε στο Νίκο, πήρε τη μέγιστη δυνατή βοήθεια σε όλα τα επίπεδα αφού ο ίδιος έκανε χρήση της επαγγελματικής ιδιότητάς του με ουσιαστικό τρόπο. Άλλωστε αυτό είναι ευρέως γνωστό ακόμη και αν ο ίδιος δεν το αναδείκνυε.

Για όλη του τη ζωή, υπήρξε άνθρωπος που αγαπούσε την ίδια την ζωή, γεμίζοντας κάθε μέρα και στιγμή. Η συμμετοχή του στο κίνημα, η αγάπη του για ζωγραφική (με αρκετούς πίνακες) και μουσική (folks ελληνικά και διεθνή) και η ιδιαίτερη αδυναμία του στο διάβασμα, τον οδήγησαν να χτίσει μία συλλογή και μία τεράστια σε βάθος και ύψος (κυριολεκτικά και μεταφορικά) βιβλιοθήκη. Την βιβλιοθήκη του φυσικά, την αντιμετώπισε με τέτοια δοτικότητα που έφτανε να γίνεται πιεστικός στο να πάρουμε τα βιβλία του!

Αυτή η ακόρεστη δίψα και η ιδιαίτερη αδυναμία του Νίκου στο διάβασμα ξεκινά από τα φοιτητικά του χρόνια :
‘Κόκκινα βιβλία’, αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς με κλίση στους διαλεκτικούς (Ηράκλειτος), επιστημονικά συγγράμματα, λογοτεχνία και ο ενθουσιασμός του για το έργο <<σύστημα νέας παιδαγωγικής >> το οποίο και εκθειάζει στο βιβλίο που ο ίδιος έγραψε, αποτελούν μόνο ένα κομμάτι του συνόλου.
Έχτισε φιλίες, συνεργάστηκε και ήρθε σε επαφή με αρκετό κόσμο και με αρκετά σημαντικά πρόσωπα. Αξίζει μία συνοπτική αναφορά σε δύο από αυτά : τον Πάνο Γεραμάνη και τον Δημήτρη Βλαντά. Με τον πρώτο αείμνηστο, έδωσε αρκετές ραδιοφωνικές εκπομπές τη δεκαετία του 90 με ιατρικό, κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο από Γερμανία, έχοντας μαζική απήχηση, ανταπόκριση και αναγνώριση και στην Ελλάδα από πρώην ασθενείς και φίλους από διάφορες κλινικές όπου εργάστηκε. Με το πρώην μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ την περίοδο του εμφυλίου, γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια της εξορίας του ‘Μήτσου’ στη Ρουμανία και μέχρι το θάνατό του το 1985 ο Νίκος προώθησε τα βιβλία του.
Από το 2004, ως συνταξιούχος πια, ζει στην Αθήνα, και ο μόνος χαρακτηρισμός που μπορεί να του ταιριάξει είναι ‘υπερκινητικός-συνταξιούχος’. Εκτός από την συμμετοχή του στην Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία, ξεκινά μετά από λίγα χρόνια τη συγγραφή του δικού του έργου όπου μετά από αρκετό καιρό (2019) εκδίδεται με τίτλο ‘Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ … ΚΑΙ ‘ΕΞ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΟ ΦΩΣ’ ΕΝΑΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΣ’

Πρόκειται για ένα βραβευμένο πόνημα, μακροχρόνιας δουλειάς , στο οποίο ο ίδιος καταπιάνεται με το αντικείμενο που τον ενδιέφερε και αγάπησε αρκετά. Το έργο έχει δοθεί σε αρκετές ακαδημαϊκές, σχολικές … αλλά και φιλικές βιβλιοθήκες.

Όποιος τον γνώριζε μπορεί να συμφωνήσει πως υπήρξε τόσο οξυδερκής όσο και οξύθυμος! Μόνο που πάνω από αυτά τα χαρακτηριστικά επικρατούσε ο σεβασμός στο συνάνθρωπο και η ειλικρινής ευγένεια. Διαρκώς χαριτολογούσε, έχοντας δικό του χιούμορ και τα πειράγματά του ήταν αφοπλιστικά αρκετές φορές.

Έπειτα από μία ζωή γεμάτη βιώματα, γεμάτη συμβολή σε πολλαπλά επίπεδα, αφήνει σε όλους μία παρακαταθήκη. Και σε σύζυγο, κόρη και γαμπρό, εγγόνια και σε όλους τους συγγενείς, φίλους και γνωστούς.

Εκ μέρους όσων εκτιμούν την συμβολή στην υπόθεση του λαού και εκ μέρους αδερφών, συγγενών και φίλων…

Καλό κατευόδιο

Η Κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 28 / 10 /2021 στις 16:00 στον Άγιο Νικόλαο Ραχουλίου.

Μουσελίμης Λ. Παναγιώτης
Μουσελίμης Π. Λάμπρος
Αποχαιρετιστήριο για την απώλεια του διακεκριμένου ιατρού Νίκου Μουσελίμη Αποχαιρετιστήριο για την απώλεια του διακεκριμένου ιατρού Νίκου Μουσελίμη Reviewed by thespro.gr on Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021 Rating: 5

Μία μόνο ημέρα την εβδομάδα το φαρμακείο του νοσοκομείου Φιλιατών

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021
Μία μόνο ημέρα την εβδομάδα το φαρμακείο του νοσοκομείου Φιλιατών



Η Διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου – Κ.Υ Φιλιατών ενημερώνει ότι, από 2-11-2021 και μέχρι νεοτέρας οι εξωτερικοί ασθενείς, θα προσέρχονται στο Φαρμακείο του Νοσοκομείου μας μία (1) φορά τη βδομάδα (κάθε Τρίτη 11:00 με 14:00). 
 Με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτησή τους, αλλά και την εύρυθμη λειτουργία του νοσοκομειακού φαρμακείου, οι εξωτερικοί ασθενείς θα πρέπει να έχουν μαζί τους τις συνταγές και τις γνωματεύσεις που τυχόν απαιτούνται. 
Τηλέφωνο Φαρμακείου για Επικοινωνία : 2664 360 216. 

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΥΡΑΣ
Μία μόνο ημέρα την εβδομάδα το φαρμακείο του νοσοκομείου Φιλιατών Μία μόνο ημέρα την εβδομάδα το φαρμακείο του νοσοκομείου Φιλιατών Reviewed by thespro.gr on Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021 Rating: 5

Στη βουλή από το ΚΚΕ η λειτουργία του Δικτύου Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων Περιφέρειας Ηπείρου

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021
Στη βουλή από το ΚΚΕ η λειτουργία του Δικτύου Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων Περιφέρειας Ηπείρου


Οι συγκρούσεις μεταξύ των επιχειρηματικών ομίλων που φιλοδοξούν να αναλάβουν τη λειτουργία του Δικτύου Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) Περιφέρειας Ηπείρου έχει δημιουργήσει κατ’ αντανάκλαση μια πρωτοφανή δημόσια σύγκρουση διαρκείας, μεταξύ του πολιτικού τους προσωπικού στους Δήμους και την Περιφέρεια Ηπείρου, με πρόσφατη εμπλοκή και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας, με αποτέλεσμα τις καθυστερήσεις στη παράδοση και κατ’ επέκταση στη λειτουργία του έργου. Όσο δεν λειτουργεί το δίκτυο των ΣΜΑ, με μόνιμο προσωπικό δημοσίου δικαίου, οι Δήμοι επιβαρύνονται με επιπλέον έξοδα για τη μεταφορά των απορριμμάτων μέχρι το Εργοστάσιο Επεξεργασίας (ΜΕΑ) με δικά τους ή μισθωμένα οχήματα ενώ κάποιοι επιλέγουν να θάβουν τα ανεπεξέργαστα απορρίμματα στους ΧΥΤ επειδή αδυνατούν οικονομικά να τα μεταφέρουν. Δηλαδή δημιουργείται επιπλέον οικονομική επιβάρυνση για το λαό της Ηπείρου μέσω των ανταποδοτικών τελών αλλά και επιβάρυνση για το περιβάλλον, πέραν αυτών που συνεπάγεται η λειτουργία της ίδιας της ΜΕΑ και δη παράκεντρα χωροθετημένης.

Οι καταστάσεις αυτές επιβεβαιώνουν ότι «τα σκουπίδια είναι χρυσός» και λάφυρα ενός εν εξελίξει οικονομικού πολέμου, αποτέλεσμα της πολιτικής επιλογής των κυβερνήσεων και των Δήμων, αντί να εντάξουν τη συνολική διαχείρισή τους σε ένα δημόσιο φορέα διαχείρισης των απορριμμάτων με κριτήριο την υγεία και την ποιότητα ζωής του λαού να την παραδώσουν στους επιχειρηματικούς ομίλους, με κριτήριο τα κέρδη των λίγων ως πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας υψηλής και εγγυημένης κερδοφορίας.

Στο τελευταίο «επεισόδιο» αυτής της κλιμακούμενης σύγκρουσης, ο Συντονιστής Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας κ. Μιχελάκης σε συνέντευξή του σε τοπικό κανάλι των Ιωαννίνων, στις 21 Οκτωβρίου 2021 κάλεσε τους Δημάρχους της Ηπείρου, μετά την κατηγορία εναντίον του ότι ακύρωσε με πολιτικά κίνητρα το διαγωνισμό ανάθεσης της λειτουργίας των ΣΜΑ από τον ΦΟΣΔΑ, «να δουν πόσο ενδεχομένως διαπλεκόμενοι είναι οι ίδιοι και όχι η Αποκεντρωμένη και η νομιμότητα που είναι υποχρεωμένη να ασκεί».

Με δεδομένο ότι ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης Διοίκηση ως καθ’ ύλην αρμόδιος για τον έλεγχο της νομιμότητας στις αποφάσεις των ΟΤΑ i) ακύρωσε για δεύτερη φορά στο σύνολο τη διακήρυξη του διαγωνισμού για τη λειτουργία του δικτύου ΣΜΑ Ηπείρου ii) στη συνέντευξή του χαρακτήρισε την απαίτηση για χρηματοοικονομική επάρκεια του διαγωνισμού ως όρο «προδήλως παράνομο» με «διατύπωση που οδηγεί έμμεσα σε φωτογραφική διάταξη» και iii) παραδέχτηκε ότι ο ίδιος όρος υπάρχει και σε άλλους διαγωνισμούς αλλά από «ενδεχόμενο λάθος», «απροσεξία» δεν εντοπίστηκε από την Αποκεντρωμένη. Στο φως της δημοσιότητας όμως έχουν έρθει τις τελευταίες μέρες τουλάχιστον άλλοι 12 διαγωνισμοί που φέρουν τον ίδιο όρο για την χρηματοοικονομική επάρκεια οι οποίοι δεν έχουν ακυρωθεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση ούτε, εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζουμε, από το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά την άσκηση του προσυμβατικού ελέγχου.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, η κυβέρνηση παρακολουθεί δια του αρμόδιου Υπουργού της εκ του μακρόθεν τα τεκταινόμενα αφήνοντας την όλη υπόθεση να εξελιχθεί σύμφωνα με τους «κανόνες της ελεύθερης αγοράς», στο πλαίσιο των καπιταλιστικών «συναλλακτικών ηθών» δηλαδή του άγριου ανταγωνισμού μεταξύ μερίδων του κεφαλαίου.



Με δεδομένο ότι η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας ασκεί την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, μαζί και τον έλεγχο της νομιμότητας πράξεων οργάνων και προσώπων σε περιφερειακό/ διαπεριφερειακό επίπεδο, Ερωτάται ο κ. Υπουργός, ενόψει και της σοβαρότητας του θέματος:

- Εάν προτίθεται η κυβέρνηση να εξετάσει τις εκατέρωθεν εκτοξευόμενες σοβαρές καταγγελίες περί «διαπλοκής», με ό,τι αυτό σημαίνει, οργάνων της Τοπικής Διοίκησης και της Αποκεντρωμένης (κρατικής) Διοίκησης για το υπόψη ζήτημα, το οποίο, πέρα από τη συνολικότερη κοινωνική και περιβαλλοντική του αναγκαιότητα, είναι σημαντικό και από πλευράς οικονομικού αντικειμένου.



Οι Βουλευτές

Παπαναστάσης Νίκος

Καραθανασόπουλος Νίκος
Στη βουλή από το ΚΚΕ η λειτουργία του Δικτύου Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων Περιφέρειας Ηπείρου Στη βουλή από το ΚΚΕ η λειτουργία του Δικτύου Σταθμών Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων Περιφέρειας Ηπείρου Reviewed by thespro.gr on Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021 Rating: 5

28η Οκτωβρίου 1940: Οι πρώτες ημέρες του πολέμου στη Θεσπρωτία

Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021
28η Οκτωβρίου 1940: Οι πρώτες ημέρες του πολέμου στη Θεσπρωτία


Μέσα από έρευνα και ιστορικά κείμενα, οι μαθητές της Δ' τάξης του Δημοτικού Σχολείου Γραικοχωρίου Θεσπρωτίας, το 2019 μαζί με τη δασκάλα τους, Ελένη Καλαμπάκα, επιχειρούν να ρίξουν φως στα γεγονότα των πρώτων ημερών της ιταλικής εισβολής στον τόπο τους.

Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940
Φιλιάτες Θεσπρωτίας

Αργά το βράδυ, μια πάνοπλη ομάδα Ιταλών στρατιωτών πέρασε τα ελληνοαλβανικά σύνορα και πλησίασε το ελληνικό φυλάκιο... Ο Ιταλός αρχιφύλακας ανθυπασπιστής ζήτησε από τον Έλληνα λοχία μια κουραμάνα, γιατί τους είχε τελειώσει το ψωμί και θα τους έφερναν την άλλη μέρα. Οι Έλληνες τους έδωσαν πέντε κουραμάνες και κράτησαν μια για τους ίδιους. Η πείνα των Ιταλών ήταν μόνο το πρόσχημα. Στην πραγματικότητα, οι στρατιώτες του Μουσολίνι είχαν πάει για να κατασκοπεύσουν και να δουν την ετοιμότητα του φυλακίου... Περίπου στις 2 το πρωί, οι Ιταλοί στρατιώτες χορτασμένοι πλέον, επέστρεψαν. Αυτή τη φορά δεν είχαν ανάγκη καμιά δικαιολογία. Σύρθηκαν μυστικά γύρω από το φυλάκιο και επιτέθηκαν...

(Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ 1940-1941,ΤΕΡΖΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ)
Ωστόσο, ο πόλεμος δεν είχε ακόμα κηρυχτεί...
Οι ήσυχες φθινοπωρινές ημέρες δεν προμηνούσαν την μπόρα του πολέμου που θα έρχονταν. Όμως μια ανησυχία πλανιόταν πάνω από την περιοχή μας.
Μέσα από την «ζωντανή» μαρτυρία του δάσκαλου Παναγιώτη Μήτση, την οποία αποτύπωσε στις σελίδες του βιβλίου «ΘΥΜΑΜΑΙ», οι μαθητές και δασκάλα τους μεταφέρουν το χρονικό του τρόμου, στα χωριά της ελληνοαλβανικής μεθόριου.

Δευτέρα 28 Οκτώβρη 1940.
Πριν καλά-καλά ξημερώσει, τους κατοίκους της μικρής κωμόπολης των Φιλιατών, ξάφνιασαν οι εκρήξεις οβίδων πυροβολικού ,γύρω και μέσα στο Φιλιάτι. Η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο. Ο ιταλικός στρατός επιτέθηκε στις συνοριακές φρουρές και εισέβαλε στην Ελλάδα. Οι φρουρές ύστερα από μικρή αντίσταση, συμπτύχθηκαν. Τα πρώτα θύματα ανάμεσα στους πολίτες, ήταν ο δήμαρχος Φιλιατών Παναγιώτης Κύρκος και ο γιος του Δημήτρης, με καταγωγή από την Σίδερη. Μια οβίδα, έσκασε μπροστά τους και τους σκότωσε λίγα μέτρα από το σπίτι τους.
«Από το χωριό παρακολουθούσαμε τις εκρήξεις στις Κογκέλες. Ήταν τότε γυμνές από δέντρα. Φουρνέλα βάζουν, είπε ο γείτονάς μου ο Πίπης. Και όμως ήταν βόμβες.

Ο πόλεμος ήταν γεγονός».
Η αφήγηση του Γιάννη Κόντη, επικεφαλής ομάδας πολυβόλου του λόχου που ήταν στρατοπεδευμένος στη Βάναρη, δίνει την εικόνα της πρώτης ημέρας του πολέμου: «Την Κυριακή το βράδυ βρισκόμουν με άδεια στο χωριό. Πριν ακόμη ξημερώσει ξεκίνησα με τον συγχωριανό μου Φιλίππη, να παρουσιαστούμε στο λόχο. Οι μέρες ήταν κρίσιμες. Δεν προλάβαμε να φτάσουμε στο λόχο. Μας πρόλαβαν τα γεγονότα. Οι εκρήξεις βομβών που ακούγαμε μαρτυρούσε ότι ο πόλεμος είχε αρχίσει. Δεν βρήκαμε το λόχο στη θέση του. Είχε ήδη μετακινηθεί. Εκεί ήταν μόνο το πολυβόλο μας και δυο-τρεις στρατιώτες. Πήραμε το πολυβόλο και ανεβήκαμε στο αντέρεισμα που ελέγχει το δρόμο που έρχεται από το Πλαίσιο. Από κει θα 'ρχονταν οι Ιταλοί. Πιάσαμε θέση και περιμέναμε. Οι ώρες περνούσαν χωρίς να φαίνεται καμιά κίνηση. Η μικρή αντίσταση που πρόβαλαν τα φυλάκια ανάγκασε τους Ιταλούς να προχωρούν με προφυλάξεις. Κάποια στιγμή στην απέναντι ράχη, βλέπουμε να ξεπροβάλει μια μεγάλη ομάδα. Φαίνονταν να είναι πολίτες. Όσο προχωρούσαν τόσο καλύτερα ξεχώριζαν. Ήταν πράγματι πολίτες και ανάμεσά τους ξεχώριζαν τα ράσα ενός παπά. Τι είχε συμβεί; Οι Ιταλοί για ασφάλεια είχαν πάρει από το χωριό πολίτες και τους έβαλαν να προχωρούν μπροστά. Προβληματιστήκαμε. Τι να κάνουμε; Αν πυροβολούσαμε τα θύματα θα ήταν πολίτες. Στην Κιάφα, στο σημείο που κατηφορίζει ο δρόμος προς τη Βάναρη, σταμάτησαν. Ύστερα από λίγο οι πολίτες γύρισαν προς το χωριό. Οι Ιταλοί, που ως τα τώρα δε συνάντησαν αντίσταση, πίστεψαν ότι ο δρόμος ήταν ανοικτός. Προχωρούσαν χωρίς ιδιαίτερες προφυλάξεις. Τους αφήσαμε να μας πλησιάσουν. Όπως ήταν συγκεντρωμένοι βάλαμε με το πολυβόλο. Αρκετοί έπεσαν. Νεκροί, τραυματίες; Οι υπόλοιποι σκόρπισαν και καλύφθηκαν... Οι Ιταλοί μόλις συνήλθαν άρχισαν να βάλλουν με καταιγιστικά πυρά. Δεν είχαμε να κάνουμε κάτι άλλο. Πήραμε το πολυβόλο και φύγαμε. Περάσαμε μέσα από το Φιλιάτι όπου ο ελληνικός πληθυσμός μας παρακολουθούσε. Σε λίγο θα έμπαινε ο ιταλικός στρατός. Στο δρόμο συναντούσαμε και άλλες ομάδες που βάδιζαν να περάσουν τον Καλαμά. Περάσαμε με τη λούντρα την μετακινούμενη σχεδία. Στην απέναντι πλευρά του Καλαμά ήταν η δεύτερη γραμμή αντίστασης».

Η επαρχία Φιλιατών, βρισκόταν στα χέρια των Ιταλών.
Ο ιταλικός στρατός, μπήκε στο Φιλιάτι το απόγευμα της Δευτέρας.
Οι μουσουλμάνοι των Φιλιατών και των γύρω χωριών, τους επεφύλαξαν θερμή υποδοχή. Άνδρες γυναίκες και παιδιά βγήκαν στους δρόμους και ζητωκραύγαζαν.
Τη νύχτα που ακολούθησε και την άλλη μέρα άρχισε λεηλασία στο Φιλιάτι. Δημόσια κτήρια παραβιάστηκαν, αρχεία και έπιπλα πετάχτηκαν στους δρόμους, μαγαζιά και σπίτια ανοίχτηκαν, εμπορεύματα και νοικοκυριά αρπάχτηκαν. Οι συνετοί και οι νοικοκυραίοι μουσουλμάνοι δεν κατόρθωσαν να τους συγκρατήσουν και να αποφευχθεί η λεηλασία.
Τα σύνορα της περιοχής Φιλιατών, από τη θάλασσα ως τη Μουργκάνα, κάλυπτε το τάγμα Φιλιατών ενισχυμένο με ντόπιους εφέδρους. Οι Ηπειρώτες καλούνταν να υπερασπιστούν την πατρίδα, τον τόπο τους, τις οικογένειές τους. Οι δυνάμεις ήταν μικρές και με ελαφρύ οπλισμό. Είχαν εντολή, μετά τις πρώτες αψιμαχίες, να συμπτυχθούν πέρα από τον Καλαμά, όπου ήταν η δεύτερη γραμμή αντίστασης. Έτσι και έγινε. Αλλού οργανωμένα, αλλού μεμονωμένες ομάδες πολέμησαν ώσπου αργά το βράδυ και οι τελευταίοι στρατιώτες πέρασαν τον Καλαμά, απόσυραν τη λούντρα και οχυρώθηκαν σε προκαθορισμένες θέσεις. Εκεί πολέμησαν με πείσμα και κράτησαν τη θέση τους δέκα μέρες, παρά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς και τις επιθέσεις των ιταλικών δυνάμεων. Κάθε προσπάθειά τους να στήσουν γέφυρα αποτύγχανε.
Οι Αρχές εγκατέλειψαν το Φιλιάτι και πέρασαν στον Καλαμά, όπου συγκεντρώνονταν ο στρατός για να προβάλει αντίσταση. Ένα μέρος πολιτών ακολούθησε το στρατό και τις αρχές. Πολλοί κατευθύνθηκαν στα γύρω ελληνικά χωριά. Εκεί βρήκαν φιλοξενία στις δύσκολες μέρες που ακολούθησαν. Μερικοί πάλι κλείστηκαν στα σπίτια τους στο Φιλιάτι και περίμεναν με αγωνία. Είχαν ελπίδες στη βοήθεια γειτόνων και φίλων μουσουλμάνων, με τους οποίους ζούσαν ειρηνικά όλα τα χρόνια. Στο Φοινίκι, όσο βράδιαζε μεγάλωνε ο φόβος και η αγωνία. Οι άντρες μαζεμένοι στην πλατεία περίμεναν μήπως και κάπου μάθει κάτι. Πολλές οικογένειες διανυκτέρευσαν στη μεγάλη γράβα του χωριού, άλλες πάλι βρήκαν φιλοξενία στα κορφινά σπίτια του χωριού, για να φύγουν στο βουνό αν γίνει κάτι. Όλοι μαζί αντιμετώπιζαν το φόβο καλύτερα .Το ίδιο συνέβαινε σε όλα τα ελληνικά χωριά.
Η νύχτα και οι επόμενες μέρες πέρασαν μέσα στην αγωνία. Όμως δεν σημειώθηκαν επιδρομές άτακτων. Κάποιοι από τους φιλοξενούμενους Φιλιακιώτες πήγαν στο Φιλιάτι και επιστρέφοντας μας μετέφεραν την εικόνα της καταστροφής .
Πέρασαν δέκα ημέρες και οι Ιταλοί δεν κατόρθωναν να περάσουν τον Καλαμά. Κάθε προσπάθειά τους να πλησιάσουν, να ανιχνευθούν περάσματα, να στήσουν γέφυρα, αντιμετωπίζονταν με επιτυχία από τα εύστοχα ελληνικά πυρά. Το ελληνικό πυροβολικό ήταν ιδιαίτερα εύστοχο και ένα πρωινό την ώρα του συσσιτίου των Ιταλών στου Τάκα που στρατοπέδευαν, μια οβίδα χτύπησε ανάμεσα στους συγκεντρωμένους στρατιώτες, στο καζάνι με τη μακαρονάδα, προκαλώντας πολλά θύματα.

Ιστορική έμεινε η φράση του Ιταλού διοικητή:
«No fatsa Ntoulka» («όχι πέρασμα από μέρος που να είναι ορατό από το παρατηρητήριο του ελληνικού πυροβολικού στη θέση Ντούλκα πάνω από τον Παραπόταμο»).

Στις 7 του Νοέμβρη τη νύχτα, ξέσπασε φοβερή καταιγίδα, ο δυνατός αέρας έφερνε κύματα-κύματα την καταρρακτώδη βροχή οι αστραπές έσχιζαν τον μαύρο ουρανό. Ανάμεσα στις βροντές και το βουητό του αγέρα ξεχώριζε ένας άλλος θόρυβος! ήταν εκρήξεις οβίδων και ριπές πολυβόλων. Αυτή τη νύχτα διάλεξε ο ιταλικός στρατός να στήσει γέφυρα και να περάσει τον Καλαμά. Η μάχη συνεχίζονταν ώρες πολλές.
Όταν κόπασε η καταιγίδα σταμάτησε και η αχολοή της μάχης. Ξημέρωσε μία ήσυχη ημέρα. Τίποτε δεν θύμιζε τον χαλασμό της νύχτας. Οι Ιταλοί κατόρθωσαν να περάσουν τον Καλαμά και να προχωρήσουν προς την Ηγουμενίτσα και την Παραμυθιά. Η προέλαση τους όμως δεν συνεχίστηκε για πολύ.
Ο ελληνικός στρατός για δέκα ημέρες πρόβαλλε ηρωική αντίσταση στη γραμμή Καλαμά. Αντιμετώπιζε μεγαλύτερες δυνάμεις σε άνδρες οπλισμό και Αεροπορία. Όμως προκάλεσε απώλειες τον εχθρό και καθυστέρησε τη γρήγορη προέλαση που ονειρευόταν οι Ιταλοί.

Στις 8 Νοεμβρίου οι Ιταλοί μπήκαν στην Ηγουμενίτσα. Μαζί τους και τα ένοπλα τμήματα των μουσουλμάνων που εδώ έστησαν την έδρα τους. Επακολούθησαν τα ίδια τα έκτροπα που σημειώθηκαν και στο Φιλιάτι. Έγιναν λεηλασίες και καταστροφές αρκετών σπιτιών και καταστημάτων, πυρπολήθηκαν καταστήματα. Στην Ηγουμενίτσα έγιναν οι πρώτες εκτελέσεις δύο Ελλήνων του Χρήστου Πιτούλη και του Χρήστου Τσώνη. Αυτές οι εκτελέσεις σήμαναν την απαρχή των δεινών και του αίματος που πότισε άφθονο, στη συνέχεια τα χρόνια της κατοχής, τη θεσπρωτική γη.
Η προέλαση των ιταλικών στρατευμάτων πέρα από τον Καλαμά, μας γέμισε απογοήτευση. Δεν μπορούσαμε δεν θέλαμε να πιστέψουμε πως όλα τελείωσαν.
Οι ελληνικές δυνάμεις αφού με αυταπάρνηση πολέμησαν τους Ιταλούς στην Πίνδο και το Καλπάκι, σταμάτησε την προέλαση τους κι όταν ύστερα από λίγες ημέρες ενισχύθηκε με καινούργιες δυνάμεις, πέρασαν στην αντεπίθεση και τους ανάγκασαν, ηττημένους και ντροπιασμένους να υποχωρήσουν πέρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Το ίδιο έγινε και στο μέτωπο της δικής μας περιοχής. Ο ελληνικός στρατός άρχισε την αντεπίθεση. Βαθιά πέρα από την Ηγουμενίτσα ακούγονταν υπόκωφες εκρήξεις.

Από τις 10-12 Νοεμβρίου 1940 η VIII Μεραρχία κινήθηκε επιθετικά κατά του εχθρού.

Την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου ξημέρωσε μία ήσυχη μέρα.
Τίποτε δεν ακουγόταν. Οι ιταλικές δυνάμεις είχαν υποχωρήσει. Έμεναν μόνο μικρά τμήματα οπισθοφυλακής. Με αγωνία περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή να αντικρίσουμε να παρελαύνουν τα ελληνικά τμήματα. Το απόγευμα από τη Ράχη του χωριού είδαμε στρατιώτες, ακροβολισμένους να ανεβαίνουν από το Καλπάκι (Ελαία) προς το Φιλιάτι. Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία, ήταν ο ελληνικός στρατός. Χωρίς να σκεφτούμε τυχόν κινδύνους τρέξαμε και με μια ανάσα ανεβήκαμε τις Κογκέλες. Τους προλάβαμε στην είσοδο των Φιλιατών. Γεμάτοι χαρά τους αγκαλιάσαμε. Δεν ήταν από το τάγμα των Φιλιατών. Μας συνέστησαν να απομακρυνθούμε γρήγορα γιατί μπροστά τους υπήρχαν ιταλικές ομάδες και υπήρχε το ενδεχόμενο να συμπλακούν. Γυρίσαμε στο χωριό. Είχε σουρουπώσει. Εκεί βρίσκονταν από αρκετή ώρα, ομάδα στρατιωτών του τάγματος Φιλιατών και ο χωριανός μας στρατιώτης Γιάννης Κόντης. Ήτανε σταλμένοι από τη διοίκηση του τάγματος να ζητήσουν από τους κατοίκους να ετοιμάσουν ψωμί κι ότι άλλο μπορούσαν, γιατί το τάγμα προελαύνοντας γρήγορα είχε αποκοπεί από την επιμελητεία.

Στη στιγμή όλοι οι φούρνοι του χωριού άναψαν.
Επιτέλους ελεύθερος ο τόπος ύστερα από είκοσι και πλέον μέρες κατοχής, μέσα σε φόβους και αγωνίες.
Όμως ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει. Μόλις άρχιζε.
28η Οκτωβρίου 1940: Οι πρώτες ημέρες του πολέμου στη Θεσπρωτία 28η Οκτωβρίου 1940: Οι πρώτες ημέρες του πολέμου στη Θεσπρωτία Reviewed by thespro.gr on Τετάρτη, Οκτωβρίου 27, 2021 Rating: 5
Από το Blogger.